Robert Kaja, Niebo a ziemia - wystawa monograficzna, 13 marca - 3 maja 2010,
Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku

Według Luigiego Pareysona, artystyczne tworzenie, to „podejmowanie prób”, tworzenie kolejnych propozycji i szkiców, cierpliwe indagowanie „materii”.

(Umberto Eco, Sztuka, Kraków 2008)

Poprzez wystawę Niebo a ziemia, przedstawioną w CRP w Orońsku, Robert Kaja po raz kolejny powraca do kluczowych dla jego pracy rozważań nad istotnymi elementami wyznaczającymi horyzont ludzkiego życia. Według słów artysty, zamierzenie Niebo a ziemia odnosić się ma do przeciwstawnych wartości (…) nacechowanych ładunkiem pozytywnym lub negatywnym, tworzących pewnego rodzaju kulturową różnicę potencjałów. Pokazywane prace miały określić (wyznaczyć) swoiste pola przynależności, pośród których dokonują się ludzkie wybory. Są to decyzje w obrębie podstawowych doznań i relacji konstruujących tożsamość jednostkową i zbiorową (państwo, religia, ekonomia).

Robert Kaja, „Ławeczki”

Robert Kaja, „Ławeczki”

Prezentację tworzą obiekty, które pojawiały się już we wcześniejszych wystąpieniach autora oraz realizacje przedstawiane tu po raz pierwszy, budujące kolejny etap jego artystycznej narracji, ściśle jednak z poprzednimi związany, wynikający z towarzyszących jego pracy poszukiwań i refleksji.

Podobnie jak inne pokazy Roberta Kaji, wystawa Niebo a ziemia została zaaranżowana w ścisłym powiązaniu z miejscem jej przedstawienia, w interakcji z przestrzenią orońskiej galerii.

Główną oś prezentacji wyznaczyła jedna z najnowszych prac – instalacja wykonana z kilkudziesięciocentymetrowych wałków – pasmo rzymskich cyfr ułożonych w porządku od I do X. Dekalog, jak nazywa go autor, utworzony został z wydobytych z mineralnych złóż soli geologicznych próbek o wyglądzie szarych walców, których układ na podłożu (podłodze galerii) podtrzymywany jest przez pałeczki bordowego laku. Kontrast kolorystyczny, jak mówi Kaja, ożywia kompozycję, wydobywając podobieństwo użytych materiałów do form biologicznych. Ascetyczne kształty liczb przywodzące na myśl, poza zapisem dekalogu, także czynność odliczania, mierzenia czasu, wyznaczania dat, czy też odczytywania danych, jest także, jak można sądzić, refleksją na temat istnienia logosu tworzącego ramy procesów zachodzących w świecie ożywionej i nieożywionej przyrody, mającego również wpływ na przebieg ludzkiej egzystencji. Instalacja ta zajęła centralne miejsce pomiędzy silnie skontrastowanymi ze sobą pracami umieszczonymi na przeciwstawnych biegunach środkowej osi wystawy: usytuowanym w pobliżu wejścia do galerii, utworzonym z kredowych prostopadłościanów białym, świetlistym obiektem – Katedrą o zwartych geometrycznych formach, a ciemnym, rozległym, usypanym z grafitowego, połyskującego miału zarysem wielkich skrzydeł, rozciągającym się wzdłuż przeciwległej ściany pomieszczenia. W uderzających prostotą, wyważonych i statycznych proporcjach kredowej Katedry autor powiązał surowe kształty średniowiecznych świątyń, także prehistorycznych siedzisk – tronów oraz archaicznych, kubicznych sarkofagów. Ta zwarta i, pomimo niewielkich rozmiarów, monumentalna, świetlista bryła, zdająca się być uosobieniem świata tradycyjnych duchowych i społecznych wartości, przeciwstawiona została skierowanemu w jej stronę, niezwykle dynamicznemu, przytłaczającemu kształtowi, kojarzącemu się ze śladem, czy też cieniem wielkiego, nisko nad ziemią lecącego samolotu. Cień – wtapiający się w podłoże niepokojąco połyskujący obiekt – jest odbiciem latającego skrzydła, niewidocznego dla kontroli radarowej bombowca, perfekcyjnego i śmiercionośnego osiągnięcia najnowszej techniki.

Strony: 1 2 3

Dodaj komentarz


Recenzje

Rozmowy

Czytelnia

Wydarzenia

Wyspiański. Nieznany

Od 16 stycznia do 5 maja 2019 roku

Stanisław Wyspiański, Zadumana. Życie. tygodnik ilustrowany, literacko-artystyczny, Rok 2, 1898, nr 50

Prawem naszym – zmartwychwstanie

Od 11 grudnia 2018 roku do 24 marca 2019 roku

Pierwodruk "Było to pod Jeną" Walerego Przyborowskiego, Warszawa 1904; ZNiO (źródło: materiały prasowe organizatora)

11. Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia

Od 8 do 16 grudnia 2018 roku

11. Międzynarodowy Festiwal Boska Komedia (źródło:materiały prasowe organizatora)

Veronica Taussig. Red Black and Yellow

Od 14 grudnia 2018 roku do 3 lutego 2019 roku

Veronica Taussig, fot. Urszula Tarasiewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Janusz Mielczarek – W poszukiwaniu różnych stanów piękna

Od 16 grudnia 2018 roku do 20 stycznia 2019 roku

Janusz Mielczarek, fot. Tomasz Sętowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Krzysztof Mańczyński. Malarstwo. 50 lat pracy twórczej

Od 14 grudnia 2018 roku do 24 lutego 2019 roku

„Przystanek IV”, 1984/1985, olej, płyta pilśniowa, Fot. Marcin Kucewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marcin Płonka. Topiel

Od 7 grudnia 2018 do 11 lutego 2019 roku

Marcin Płonka, „Topiel”, Muzeum Współczesne we Wrocławiu (źródło: materiały prasowe organizatora)

Joanna Concejo. Concetto

Od 6 grudnia 2018 roku do 31 stycznia 2019 roku

Joanna Concejo, „Studnia” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Grupa Krakowska 1932–1937

Od 2 grudnia 2018 roku do 31 marca 2019 roku

„Kompozycja”, Bolesław Stawiński, ok. 1934, fot. Wojciech Rogowicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Myślenie miastem. Architektura Jana Zawiejskiego

Od 28 listopada 2018 roku do 22 kwietnia 2019 roku

„Myślenie miastem. Architektura Jana Zawiejskiego” (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR