Robert Kaja, Niebo a ziemia - wystawa monograficzna, 13 marca - 3 maja 2010,
Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku

Według Luigiego Pareysona, artystyczne tworzenie, to „podejmowanie prób”, tworzenie kolejnych propozycji i szkiców, cierpliwe indagowanie „materii”.

(Umberto Eco, Sztuka, Kraków 2008)

Poprzez wystawę Niebo a ziemia, przedstawioną w CRP w Orońsku, Robert Kaja po raz kolejny powraca do kluczowych dla jego pracy rozważań nad istotnymi elementami wyznaczającymi horyzont ludzkiego życia. Według słów artysty, zamierzenie Niebo a ziemia odnosić się ma do przeciwstawnych wartości (…) nacechowanych ładunkiem pozytywnym lub negatywnym, tworzących pewnego rodzaju kulturową różnicę potencjałów. Pokazywane prace miały określić (wyznaczyć) swoiste pola przynależności, pośród których dokonują się ludzkie wybory. Są to decyzje w obrębie podstawowych doznań i relacji konstruujących tożsamość jednostkową i zbiorową (państwo, religia, ekonomia).

Robert Kaja, „Ławeczki”

Robert Kaja, „Ławeczki”

Prezentację tworzą obiekty, które pojawiały się już we wcześniejszych wystąpieniach autora oraz realizacje przedstawiane tu po raz pierwszy, budujące kolejny etap jego artystycznej narracji, ściśle jednak z poprzednimi związany, wynikający z towarzyszących jego pracy poszukiwań i refleksji.

Podobnie jak inne pokazy Roberta Kaji, wystawa Niebo a ziemia została zaaranżowana w ścisłym powiązaniu z miejscem jej przedstawienia, w interakcji z przestrzenią orońskiej galerii.

Główną oś prezentacji wyznaczyła jedna z najnowszych prac – instalacja wykonana z kilkudziesięciocentymetrowych wałków – pasmo rzymskich cyfr ułożonych w porządku od I do X. Dekalog, jak nazywa go autor, utworzony został z wydobytych z mineralnych złóż soli geologicznych próbek o wyglądzie szarych walców, których układ na podłożu (podłodze galerii) podtrzymywany jest przez pałeczki bordowego laku. Kontrast kolorystyczny, jak mówi Kaja, ożywia kompozycję, wydobywając podobieństwo użytych materiałów do form biologicznych. Ascetyczne kształty liczb przywodzące na myśl, poza zapisem dekalogu, także czynność odliczania, mierzenia czasu, wyznaczania dat, czy też odczytywania danych, jest także, jak można sądzić, refleksją na temat istnienia logosu tworzącego ramy procesów zachodzących w świecie ożywionej i nieożywionej przyrody, mającego również wpływ na przebieg ludzkiej egzystencji. Instalacja ta zajęła centralne miejsce pomiędzy silnie skontrastowanymi ze sobą pracami umieszczonymi na przeciwstawnych biegunach środkowej osi wystawy: usytuowanym w pobliżu wejścia do galerii, utworzonym z kredowych prostopadłościanów białym, świetlistym obiektem – Katedrą o zwartych geometrycznych formach, a ciemnym, rozległym, usypanym z grafitowego, połyskującego miału zarysem wielkich skrzydeł, rozciągającym się wzdłuż przeciwległej ściany pomieszczenia. W uderzających prostotą, wyważonych i statycznych proporcjach kredowej Katedry autor powiązał surowe kształty średniowiecznych świątyń, także prehistorycznych siedzisk – tronów oraz archaicznych, kubicznych sarkofagów. Ta zwarta i, pomimo niewielkich rozmiarów, monumentalna, świetlista bryła, zdająca się być uosobieniem świata tradycyjnych duchowych i społecznych wartości, przeciwstawiona została skierowanemu w jej stronę, niezwykle dynamicznemu, przytłaczającemu kształtowi, kojarzącemu się ze śladem, czy też cieniem wielkiego, nisko nad ziemią lecącego samolotu. Cień – wtapiający się w podłoże niepokojąco połyskujący obiekt – jest odbiciem latającego skrzydła, niewidocznego dla kontroli radarowej bombowca, perfekcyjnego i śmiercionośnego osiągnięcia najnowszej techniki.

Strony: 1 2 3

Dodaj komentarz


Recenzje

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Amir Yatziv, Guy Slabbinck. Standby Painter

Od 23 lutego do 21 maja 2018 roku

Amir Yatziv, Guy Slabbinck, „Standby Painter” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Magdalena Łazarczyk. Ziemia niczyja

Od 23 lutego do 18 marca 2018 roku

Magdalena Łazarczyk, „Ziemia niczyja”, stopklatka, 2018 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Paderewski

Od 17 lutego do 20 maja 2018 roku

Leon Kaufmann (Kamir) (1872–1933), „Zebranie członków Komitetu Generalnego Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce, w Vevey w Szwajcarii”, po 1916, pastel, papier na płótnie, 114 x 180 cm, fot. Krzysztof Wilczyński, Muzeum Narodowe w Warszawie (źródło: materiały prasowe)

Dyplom 2017

Od 16 lutego do 11 marca 2018 roku

Natalia Krajewska (źródło: materiały prasowe organizatora)

Wojciech Leder. Sztuczna obecność

Od 14 lutego do 25 marca 2018 roku

Wojciech Leder, „Sztuczna obecność” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Assaf Gruber. Pogłoska

Od 16 lutego do 13 maja 2018 roku

Assaf Gruber „Ewidentne rzeczy”, 2018, kadr z filmu (źródło: materiały prasowe organizatora)

Strategie niewidzialności

Od 9 lutego do 24 marca 2018 roku

Amy Suo Wu, „Greetings from the Invisible Borderlands” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Katarzyna Ramocka. Nie żałuję, że wcześniej nas nie było

Od 9 lutego do 9 kwietnia 2018 roku

Katarzyna Ramocka, „Nie żałuję, że wcześniej nas nie było” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Bettina Bereś. Moja mama urodziła się w Poznaniu

Od 9 lutego do 4 marca 2018 roku

Bettina Bereś (źródło: materiały prasowe organizatora)

Wystawa Finalistów Konkursu o Nagrodę Artystyczną Siemensa 2017

Od 5 do 12 lutego 2018 roku

Wystawa Finalistów Konkursu o Nagrodę Artystyczną Siemensa, fot. Agnieszka Aleksiewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR