David Shrigley, zaliczany do grona najwybitniejszych współczesnych brytyjskich artystów, swoją twórczością definiuje tożsamość człowieka, zderzając go w humorystyczny sposób z nieprzyjemnym obrazem współczesnego świata. Rysunki Shrigley’a, z pozoru bardzo proste i jednoznaczne, poruszają istotne kwestie dotyczące wartości, pamięci i przeciwieństw, trwale wpisanych w otaczającą rzeczywistość.

David Shrigley, Your portrait here... (2) 1998. Courtesy Stephen Friedman Gallery, London, mat. promocyjne Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki

David Shrigley, Your portrait here… (2) 1998. Courtesy Stephen Friedman Gallery, London, mat. promocyjne Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki

Shrigley jest autorem wielu ilustrowanych publikacji, teledysków i animacji, docenianych na całym świecie. Wielokrotnie pytany o swoją przygodę z rysunkami i komiksami, określa ją jako nieustanną i gwałtowną, sięgającą dzieciństwa, kiedy to obsesyjnie fascynował się egzekucjami i gilotynami. Do tej pory głównym tematem jego twórczości jest wszelkiego rodzaju przemoc, z której uczynił rysunkową wędrówkę po ciemnych zakamarkach ludzkiej natury. Cechą charakterystyczną rysunków Shrigley’a jest ich niezwykła prostota, którą określa jako amatorską przygodę autystycznego dziecka przed okresem dojrzewania, przyjmującego rolę obserwatora. Artysta często opowiada o swoich inspiracjach Edwardem Learem, Rene Magrittem i Philipem Gustonem, którzy odcisnęli największe piętno na jego twórczości. Edward Lear to kultowy już twórca rysunkowych limeryków, który w zabawny sposób demaskował absurdy, rządzące otaczającym światem. Rene Magritte tworzył surrealistyczne, przejmujące obrazy, zmieniając bardzo często nazwy przedmiotów. Nazywany był „autorem słów i rzeczy”, przedstawiając wielokrotnie odbite fragmenty mrocznej rzeczywistości. Podobnie jak Shrigleya, Magritta fascynowała przemoc i śmierć. Traumatyczne wydarzenie z dzieciństwa, którym było samobójstwo matki, znalazło odbicie w jego twórczości. Wyłowione zwłoki matki, której twarz była owinięta nocną koszulą, symbolicznie pojawiają się na większości jego obrazów w postaci głów przykrytych całunem lub płótnem. Takimi przykładami są dzieła: Prawie symetria, Temat główny czy Kochankowie. Philipa Gustona również pociągały zjawiska zła, którego odzwierciedleniem stawały się ekspresjonistyczne obrazy, opowiadające o okrucieństwach wojny i życiu codziennym Amerykanów. Portretował także członków Ku-Klux-Klanu, demaskując w ten sposób hipokryzję Ameryki jako wzoru współodczuwania i obrońcy praw człowieka.

Strony: 1 2 3

1W. Self, Introduction, w: Why we got the sack from the museum, London 1998, s. 3.

2http://www.davidshrigley.com/articles/articles.html

Zuzanna Sokołowska (1982), historyk i filozof.

ZUZANNA SOKOŁOWSKA (1982) – absolwentka historii i filozofii, wykładowca akademicki. Publikowała na łamach Arteonu, Polskiego Portalu Kultury O.pl, Rity Baum, artPapieru oraz czasopisma kulturalnego Fragile.

Komentarze (4) do artykułu “Filozofia człowieka według Davida Shrigley’a”

  1. Jack

    Filmy na drugiej stronie są rewelacyjne!!! Minimalizm rysunkowy i kwintesencja treści.

    • Marta

      Powiedzmy, że w “After You’re Dead” to dość ponura wizja, jeżeli piszesz o kwintesencji. ;-)

  2. Piotrek

    No faktycznie After You’re Dead niby takie proste a tak dobitnie mówiące o marności żywota na tym padole ziemskim… choć może marność zaczyna się dopiero po..

    • Grażyna

      Ach to taki czarny humor. Pierwsza reakcja: “Jaki śmieszny filmik”. Później okazuje się, że to taki śmiech przez łzy… ;-)

Dodaj komentarz


Recenzje

Open'er Festival 2018 – legendy kontra młodzi

Wojciech Michalski

Open'er 2018, fot. M. Murawski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Światy między ludźmi

Anna Michalik

Kornel Filipowicz, „Romans prowincjonalny i inne historie”, (wybór: W. Bonowicz), Wydawnictwo Znak, 2018

Fakap Misi-Cherysi

Aleksandra Kumala

Miranda July, „Pierwszy bandzior”, tłum. Łukasz Buchalski, Wydawnictwo Pauza, 2018 (źródło: materiały prasowe wydawcy)

Pojutrze

Sebastian Pytel

„Detroit. Become Human”, reż. David Cage, studio Quantic Dream (źródło: materiały prasowe dystrybutora)

Czarci Kamień

Monika Malessa-Drohomirecka

Monika Milewska, „Latawiec z betonu”, Wydawnictwo Mandu, Kraków 2018 (źródło: materiały prasowe wydawcy)
więcej artykułów

Rozmowy

Czytelnia

Wydarzenia

U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR