Urodzony w Wiedniu Stefan Eins, w latach 1960-65 studiował teologię na Uniwersytecie Wiedeńskim. W latach 1964-67 rzeźbę w pracowni Profesora Fritza Wotruby, na wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych. W roku 1977 był uczestnikiem  Documenta 6 a w 1982 wziął udział w Documenta 7. Wystawiał między innymi: w The New Museum NYC w 2004 roku, Andy Warhol Museum w Pittsburghu (2006), Grey Art Gallery New York City (2006), MoMa PS1 w Nowym Jorku (2007). Pracował jako kurator wielu nowojorskich prezentacji, do ważniejszych należą: Ende der Moderne (1978), Multikulturalism (1978), Jenny Holzer (1979).

Stefan Eins, Fluessiger stahl leben

Stefan Eins, Fluessiger stahl leben

Alexandra Hołownia: Jesteś rodowitym Austriakiem, lecz od 40 lat mieszkasz i pracujesz w Nowym Jorku. Czy uważasz siebie nadal za austriackiego artystę?

Stefan Eins: Dobre pytanie. Z pewnością moje powiązania z Austrią ciągle jeszcze istnieją. Ostatnio nawet wykonywałem projekty w pejzażu austriackim. Jak wiesz od przeszło 40 lat mieszkam w Nowym Jorku, jestem nowojorczykiem. Identyfikuję się z amerykańskimi wydarzeniami. Będąc politycznie aktywny, nie zgadzam się z agresywną polityką amerykańskiego rządu, robiącego ogromne pieniądze na rabunku dwóch państw (Irak i Afganistan – red.), jednego po drugim. Uważam siebie za człowieka politycznie zaangażowanego i z pewnością część mojej sztuki ma wymowę polityczną.

AH: Czy wierzysz, że przy pomocy sztuki jesteś w stanie zmienić świat?

SE: Tak, sztuka może naprawdę wiele zmienić. Przed 30 laty w roku 1978, jako jeden z pierwszych, a może jako pierwszy, wystawiłem w Południowym Bronksie malarstwo artystów graffiti. Pracowałem wówczas z Jenny Holzer, która pomogła mi ten wielki, nowatorski pokaz zorganizować. Mogę dumnie powiedzieć, że właśnie nasz zespół, była jeszcze z nami Ingrid Tish, zainicjował wprowadzenie do wystaw elementów multikulturalnej sztuki ulicy. Dziś wydaje się to wszystko normalne, ale 30 lat temu istniały inne kryteria prezentowania sztuki i artystów. To, co wtedy robiliśmy, było prekursorskim pokazem, obejmującym nowojorskich artystów graffiti. Jako jedni z pierwszych przedstawiliśmy twórczość Keitha Haringa.

Stefan Eins, Clinton plus spot

Stefan Eins, Clinton plus spot

AH: W Nowym Jorku jesteś znaną postacią. Ostatnio oglądałam Twoją wystawę w Muzeum Sztuki Współczesnej MoMa PS1. Dlaczego podpisujesz swoje prace w sześciu językach?

SE: Dotychczas tytuły moich prac pisałem w języku: angielskim, hiszpańskim, francuskim, rosyjskim, niemieckim, tureckim. Poszerzę jeszcze o chiński, polski, japoński. Zależy mi na bezpośrednim kontakcie z międzynarodową publicznością. Respektuję odbiorców pochodzących z różnych kultur. Jestem artystą i człowiekiem, marzącym o powiązaniach z artystami na całym świecie. Nowy Jork to miasto będące najlepszym miejscem dla kogoś spragnionego kontaktu z innymi kulturami. Odwiedzających mnie znajomych z Austrii zawsze pozytywnie zaskakuje widok mieszkańców Nowego Jorku. Bo to jest ludność z całego świata, która bezkonfliktowo, spokojnie, przyjacielsko żyje obok siebie.

AH: Twoja fotografia wystawiona w Muzeum MoMa PS1 przedstawia Billa Clintona…

SE: Bill Clinton ma swoje biuro w Harlemie na 125. ulicy. Wracając kiedyś do domu, znalazłem tam jego zdjęcie. Zdziwiłem się bardzo, zgubił swoją podobiznę czy co? Opracowałem, więc tę fotografię komputerowo i zestawiłem z odbitką komicznej plamy, również od lat widniejącej na chodniku w okolicach 125. Zaskoczyło mnie karykaturalne podobieństwo tych dwóch obrazów. Oba miały taki sam radosny wyraz. Powstałą w ten sposób pracę zatytułowałem Look like.

Stefan Eins, Clinton karte

Stefan Eins, Clinton karte

AH: Inspirują Cię dadaiści?

SE: Marcela Duchampa i Cabaret Voltaire cenię za bardzo mocne akcentowanie niezależności. Wszyscy wiemy, że wolność jest najważniejszym i niezbędnym elementem w twórczości każdego artysty.

AH: Spostrzegłam, że Twoje prace dotyczą głównie przestrzeni publicznej.

SE: Sztukę w przestrzeni publicznej uprawiam od roku 1972. Za jedną z moich ważniejszych prac uważam, powstałą w roku 1972, instalację Liquid steel/life. Dotyczyła ona, tkwiącego w rzece Hudson, wraku spalonego statku. Przeobraziłem tę przypadkowo znalezioną, pogiętą, połamaną, 200-metrową, stalową materię. Sprawiło mi to niezmierną radość. Poza tym sztuka w przestrzeni publicznej jest działaniem nie podlegającym prawom instytucji. Nie muszę się liczyć z żadnymi panującymi trędami. Ani z upodobaniami kuratorów czy z gustami właścicieli galerii. Taka swoboda sprzyja mi i podnieca moją wyobraźnię, gdyż kieruję moją sztukę do wszystkich ludzi, a nie tylko do wybranej publiczności, zdecydowanej na odwiedzenie muzeum.

Alexandra Hołownia, polska artystka i teoretyk sztuki. Zajmuje się interkulturalnym przekazywaniem zjawisk w sztuce współczesnej, procesami zacierania i przekraczania granic pomiędzy sztukami pięknymi, muzyką, video i tekstem. Realizuje projekty artystyczne w przestrzeniach publicznych, uprawia rysunek, rzeźbę, performance.

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Opinie

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Karol Szostak

Rzeźba – Malarstwo 1988–2018

Od 20 stycznia do 25 marca 2018 roku

Karol Szostak „Kamienna głowa”, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Sergiei Tchoban. Kontrastowa harmonia miasta

Od 27 stycznia do 18 marca 2018 roku

Sergei Tchoban, „Kaprys architektoniczny. Forum Romanum albo Dwa Światy I”, projekt scenografii, piórko, pędzel, tusz chiński, akwarela, papier do akwareli na krośnie, 2013 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Przemek Branas – GÓRA/KOSMOS/GŁOWA

Od 25 stycznia do 16 lutego 2018 roku

Przemek Branas, „GÓRA/KOSMOS/GŁOWA”, Galeria Labirynt w Lublinie (źródło: materiały prasowe organizatora)

Zakłócenia / UMWELT

Od 18 stycznia do 2 lutego 2018 roku

Karolina Kardas, „Let him kiss me…/ Niech mnie pocałuje”, video, 2 min 49 sek  (źródło: materiały prasowe organizatora)

Pejzaże antropocenu

Od 18 stycznia do 30 marca 2018 roku

Diana Lelonek, „3 Wild Man” dzięku uprzejmości artystki i galeii lokal_30  (źródło: materiały prasowe organizatora)Diana Lelonek, „3 Wild Man” dzięku uprzejmości artystki i galeii lokal_30  (źródło: materiały prasowe organizatora)

Język jako Dźwięk. Tania Candiani

Od 19 stycznia do 4 marca 2018 roku

„Język jako Dźwięk” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Włóczęgi – malarstwo Majki Wójtowicz

Od 13 stycznia do 14 lutego 2018 roku

„Włóczęgi” – malarstwo Majki Wójtowicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Rosław Szaybo. Piękno użyteczne

Od 19 stycznia do 18 lutego 2018 roku

Proj. Rosław Szaybo (źródło: materiały prasowe organizatora)

Grzegorz Sztwiertnia: Ustawienia domyślne / Default settings

Od 11 stycznia do 11 lutego 2018 roku

Grzegorz Sztwiertnia, „Polskie miasteczka, Łańcut”, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Malując

Od 11 stycznia do 25 lutego 2018 roku

Urszula Wilk, Seria Bluemetrie nr 12, płótno, akryl, olej, 200 x 175 cm, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR