Urodzony w Wiedniu Stefan Eins, w latach 1960-65 studiował teologię na Uniwersytecie Wiedeńskim. W latach 1964-67 rzeźbę w pracowni Profesora Fritza Wotruby, na wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych. W roku 1977 był uczestnikiem  Documenta 6 a w 1982 wziął udział w Documenta 7. Wystawiał między innymi: w The New Museum NYC w 2004 roku, Andy Warhol Museum w Pittsburghu (2006), Grey Art Gallery New York City (2006), MoMa PS1 w Nowym Jorku (2007). Pracował jako kurator wielu nowojorskich prezentacji, do ważniejszych należą: Ende der Moderne (1978), Multikulturalism (1978), Jenny Holzer (1979).

Stefan Eins, Fluessiger stahl leben

Stefan Eins, Fluessiger stahl leben

Alexandra Hołownia: Jesteś rodowitym Austriakiem, lecz od 40 lat mieszkasz i pracujesz w Nowym Jorku. Czy uważasz siebie nadal za austriackiego artystę?

Stefan Eins: Dobre pytanie. Z pewnością moje powiązania z Austrią ciągle jeszcze istnieją. Ostatnio nawet wykonywałem projekty w pejzażu austriackim. Jak wiesz od przeszło 40 lat mieszkam w Nowym Jorku, jestem nowojorczykiem. Identyfikuję się z amerykańskimi wydarzeniami. Będąc politycznie aktywny, nie zgadzam się z agresywną polityką amerykańskiego rządu, robiącego ogromne pieniądze na rabunku dwóch państw (Irak i Afganistan – red.), jednego po drugim. Uważam siebie za człowieka politycznie zaangażowanego i z pewnością część mojej sztuki ma wymowę polityczną.

AH: Czy wierzysz, że przy pomocy sztuki jesteś w stanie zmienić świat?

SE: Tak, sztuka może naprawdę wiele zmienić. Przed 30 laty w roku 1978, jako jeden z pierwszych, a może jako pierwszy, wystawiłem w Południowym Bronksie malarstwo artystów graffiti. Pracowałem wówczas z Jenny Holzer, która pomogła mi ten wielki, nowatorski pokaz zorganizować. Mogę dumnie powiedzieć, że właśnie nasz zespół, była jeszcze z nami Ingrid Tish, zainicjował wprowadzenie do wystaw elementów multikulturalnej sztuki ulicy. Dziś wydaje się to wszystko normalne, ale 30 lat temu istniały inne kryteria prezentowania sztuki i artystów. To, co wtedy robiliśmy, było prekursorskim pokazem, obejmującym nowojorskich artystów graffiti. Jako jedni z pierwszych przedstawiliśmy twórczość Keitha Haringa.

Stefan Eins, Clinton plus spot

Stefan Eins, Clinton plus spot

AH: W Nowym Jorku jesteś znaną postacią. Ostatnio oglądałam Twoją wystawę w Muzeum Sztuki Współczesnej MoMa PS1. Dlaczego podpisujesz swoje prace w sześciu językach?

SE: Dotychczas tytuły moich prac pisałem w języku: angielskim, hiszpańskim, francuskim, rosyjskim, niemieckim, tureckim. Poszerzę jeszcze o chiński, polski, japoński. Zależy mi na bezpośrednim kontakcie z międzynarodową publicznością. Respektuję odbiorców pochodzących z różnych kultur. Jestem artystą i człowiekiem, marzącym o powiązaniach z artystami na całym świecie. Nowy Jork to miasto będące najlepszym miejscem dla kogoś spragnionego kontaktu z innymi kulturami. Odwiedzających mnie znajomych z Austrii zawsze pozytywnie zaskakuje widok mieszkańców Nowego Jorku. Bo to jest ludność z całego świata, która bezkonfliktowo, spokojnie, przyjacielsko żyje obok siebie.

AH: Twoja fotografia wystawiona w Muzeum MoMa PS1 przedstawia Billa Clintona…

SE: Bill Clinton ma swoje biuro w Harlemie na 125. ulicy. Wracając kiedyś do domu, znalazłem tam jego zdjęcie. Zdziwiłem się bardzo, zgubił swoją podobiznę czy co? Opracowałem, więc tę fotografię komputerowo i zestawiłem z odbitką komicznej plamy, również od lat widniejącej na chodniku w okolicach 125. Zaskoczyło mnie karykaturalne podobieństwo tych dwóch obrazów. Oba miały taki sam radosny wyraz. Powstałą w ten sposób pracę zatytułowałem Look like.

Stefan Eins, Clinton karte

Stefan Eins, Clinton karte

AH: Inspirują Cię dadaiści?

SE: Marcela Duchampa i Cabaret Voltaire cenię za bardzo mocne akcentowanie niezależności. Wszyscy wiemy, że wolność jest najważniejszym i niezbędnym elementem w twórczości każdego artysty.

AH: Spostrzegłam, że Twoje prace dotyczą głównie przestrzeni publicznej.

SE: Sztukę w przestrzeni publicznej uprawiam od roku 1972. Za jedną z moich ważniejszych prac uważam, powstałą w roku 1972, instalację Liquid steel/life. Dotyczyła ona, tkwiącego w rzece Hudson, wraku spalonego statku. Przeobraziłem tę przypadkowo znalezioną, pogiętą, połamaną, 200-metrową, stalową materię. Sprawiło mi to niezmierną radość. Poza tym sztuka w przestrzeni publicznej jest działaniem nie podlegającym prawom instytucji. Nie muszę się liczyć z żadnymi panującymi trędami. Ani z upodobaniami kuratorów czy z gustami właścicieli galerii. Taka swoboda sprzyja mi i podnieca moją wyobraźnię, gdyż kieruję moją sztukę do wszystkich ludzi, a nie tylko do wybranej publiczności, zdecydowanej na odwiedzenie muzeum.

Alexandra Hołownia, polska artystka i teoretyk sztuki. Zajmuje się interkulturalnym przekazywaniem zjawisk w sztuce współczesnej, procesami zacierania i przekraczania granic pomiędzy sztukami pięknymi, muzyką, video i tekstem. Realizuje projekty artystyczne w przestrzeniach publicznych, uprawia rysunek, rzeźbę, performance.

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Opinie

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Modernizm na Węgrzech 1900–1930

Od 23 września 2017 roku do 7 stycznia 2018 roku

Károly Kernstock, „Wiosna” (projekt witrażu w willi Schiffera), 1911, Janus Pannonius Múzeum (źródło: materiały prasowe organizatora)

Art WORK. Artyści o pracy

Od 22 września do 31 października 2017 roku

Marcin Berdyszak, „Le danse macabre de terrorisme” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Japońska układanka

Od 3 września 2017 roku do 7 stycznia 2018 roku

Widok wystawy „Japońska układanka” , fot. Rafał Sosin (źródło: materiały prasowe organizatora)

Piotr Siudeja. DO ODCIĘCIA. Cięcie, beton, czerń

Od 22 września do 12 listopada 2017 roku

Piotr Siudeja, „Klatka I”, tynk, olej na płótnie, 2014 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Piotr Ambroziak. Plujący obraz

Od 22 września do 14 października 2017 roku

Piotr Ambroziak, bez tytułu, akryl, spray, 100×117 cm, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Imbalance

Od 22 września do 19 listopada 2017 roku

Julius Von Bismark (źródło: materiały prasowe organizatora)

Zwierzyniec zaprasza – Rakowice

Od 22 września 2017 roku do 25 lutego 2018 roku

Osiedle Ugorek w budowie, lata 60. XX w., fot. Henryk Hermanowicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Znajduję starożytności bardzo piękne. Antyk okiem kolekcjonera

Od 20 września 2017 roku do 30 listopada 2019 roku

„Znajduję starożytności bardzo piękne. Antyk okiem kolekcjonera”  (źródło: materiały prasowe organizatora)

Moda i kino. Kostiumy filmowe kolekcji CeTA

Od 17 września do 30 grudnia 2017 roku

„Test pilota Pirxa”, proj. Alicja Wasilewska; fot. Michał Stenzel (źródło: materiały prasowe organizatora)

III Festiwal małych Prapremier

Od 17 do 22 września 2017 roku

„Dzień Dziecka”, Teatr Rampa w Warszawie (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR