Zawsze chciałam ujrzeć na własne oczy byłego dyrektora paryskiego Centrum Pompidou, niemieckiego kuratora Wernera Spiesa. Dziś, 23 czerwca 2009 roku  nadeszła wreszcie okazja zobaczenia tego pana z bliska. Drobny, podstarzały mężczyzna o płomiennych oczach i nieśmiałym uśmiechu, sprawiał sympatyczne wrażenie. Do szarego garnituru nosił czarne adidasy na podwyższonej podeszwie. Właśnie ta bardzo gruba podeszwa uprzytomniła mi, że Werner Spies jest niewielkiego wzrostu. Czego nie zauważyłam wcześniej.

Werner Spies i Neo Rauch. Fot. Alexandra Hołownia

Werner Spies i Neo Rauch. Fot. Alexandra Hołownia

Spies siedział przy okrągłym stoliku, na podium ustawionym w berlińskiej Nowej Galerii Narodowej. Z tyłu, za jego plecami królowały przestrzenie wystawy surrealistów z kolekcji Ulli i Heinera Pietzsch. Obok miał partnera swych publicznych dywagacji, malarza Neo Raucha. Znany z wielu wspólnych wystąpień duet Spies/Rauch debatował na temat surrealizmu. Spies zainaugurował rozmowę wspomnieniami z przeszłości. Fascynująco i z wielką lekkością opowiadał o swoich spotkaniach z Marcelem Duchampem. Duchampa otaczała liczna, plastycznie utalentowana rodzina. Zarówno bracia jak i siostry artysty malowali. Marcel Duchamp był zdania, że robią to lepiej od niego. Dlatego rzucił malarstwo dla eksperymentów z obiektem. Zdaniem Spiesa, Francuzi po okresie impresjonizmu nie wydali na świat żadnego wielkiego malarza. A nawet obecnie najbardziej znani współcześni paryscy twórcy, jak: Christian Boltański czy Sophie Calle to konceptualiści.

Werner Spies i Neo Rauch. Fot. Alexandra Hołownia

Werner Spies i Neo Rauch. Fot. Alexandra Hołownia

W Niemczech wyrosło więcej talentów malarskich. Najlepszy przykład stanowi Neo Rauch – uchodzący za najdroższego niemieckiego twórcę młodego pokolenia. “Przed rozmową dla odwagi wypiłem kieliszek wódki ” przyznał Rauch, nucący pod nosem urywek piosenki “Myśli są wolne…”. Na pierwszy rzut oka nieśmiały i skromny. Czarny, nieco wyświechtany garnitur Raucha przylegał do jego szczupłej, wysportowanej sylwetki. A spokój i samozadowolenie emanowało z gładko ogolonej twarzy. Neo Rauch opowiadał, o swoich inspiracjach, za które uważa zarówno wspomnienia z dzieciństwa, jak i wszelkie sekrety oraz niedopowiedzenia. Wspomniał także o wizerunku kobiety w swych obrazach. Zresztą takich wyjaśnień zażądał od niego Werner Spies. Rauch ujawnił, że wszelkie wampirzyce i panie fatalne, oraz budzące pożądanie seks bomby nigdy go nie interesowały. Przeciwnie damskimi bohaterkami, uczynił robotnice domowe i służące.”Głównie maluję kobiety pracujące, wykonujące polecenia, pomoce domowe. Kobiety pomagające dzieciom i mężczyźnie” mówił artysta. Obrazy Neo Raucha, zawsze wydawały mi się trochę socrealistyczne. A socrealiści pomijali tematy związane z żeńskim seksapilem .”Nie ma seksu w komunizmie” twierdził w 2004 w Berlinie, filozof rosyjskiego pochodzenia, Borys Groys. W postkomunistycznych tendencjach Neo Raucha powiedzenie Groysa ma sens.

Alexandra Hołownia

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Balkan Playground. Michał Korta

Od 25 października do 3 grudnia 2017 roku

Michał Korta, cykl „Balkan Playground” (Randa, egipska reprezentacja karate, Sutomore, Czarnogóra), 2014 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Kino-oko. Wokół Wiertowa i konstruktywizmu

Od 20 października do 30 listopada 2017 roku

Józef Robakowski, „Ćwiczenia na 2 ręce” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Cukiernia Europa

Od 19 października 2017 do 25 listopada 2017 roku

Aleksandar Stankoski, Ostatnia wyprawa, 100 x 70, olej na kartonie, 1992 (źródło: materiały prasowe organizatora)

8. Festiwal Krytyków Sztuki Filmowej Kamera Akcja

Od 19 do 22 października 2017 roku

 Festiwal Krytyków Sztuki Filmowej Kamera Akcja (źródło: materiały prasowe organizatora)

Festiwal im. Macieja Berbeki Inspirowane Górami

Od 19 października do 21 października 2017 roku

Festiwal im. Macieja Berbeki Inspirowane Górami (źródło: materiały prasowe organizatora)

Inwencja i naśladownictwo. Dawna grafika włoska

Od 17 października do 17 grudnia 2017 roku

Gaetano Cottafavi, „Wodospad na rzece Aniene koło Tivoli”, 1835 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Dziekanka artystyczna

Od 16 października do 24 listopada 2017 roku

Mirosław Bałka, „Good God” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Festiwal Tradycji Literackich

Rozdział I: Mickiewicz / Różewicz

Od 14 października do 16 listopada 2017 roku

Ballady i Romanse (źródło: materiały prasowe organizatora)

Modernizm udomowiony

Współczesna architektura chińska

Od 13 października 2017 roku do 7 stycznia 2018 roku

Projekt: Warsztat wyrobu cukru trzcinowego w gminie Zhangxi, powiat Songyang, Studio: DnA _Design and Architecture (źródło: materiały prasowe organizatora)

Centralna, Środkowo-Wschodnia

Od 13 października do 23 listopada 2017 roku

Ivars Gravlejs, „FUCK” (Early Works), 1994 źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR