Zawsze chciałam ujrzeć na własne oczy byłego dyrektora paryskiego Centrum Pompidou, niemieckiego kuratora Wernera Spiesa. Dziś, 23 czerwca 2009 roku  nadeszła wreszcie okazja zobaczenia tego pana z bliska. Drobny, podstarzały mężczyzna o płomiennych oczach i nieśmiałym uśmiechu, sprawiał sympatyczne wrażenie. Do szarego garnituru nosił czarne adidasy na podwyższonej podeszwie. Właśnie ta bardzo gruba podeszwa uprzytomniła mi, że Werner Spies jest niewielkiego wzrostu. Czego nie zauważyłam wcześniej.

Werner Spies i Neo Rauch. Fot. Alexandra Hołownia

Werner Spies i Neo Rauch. Fot. Alexandra Hołownia

Spies siedział przy okrągłym stoliku, na podium ustawionym w berlińskiej Nowej Galerii Narodowej. Z tyłu, za jego plecami królowały przestrzenie wystawy surrealistów z kolekcji Ulli i Heinera Pietzsch. Obok miał partnera swych publicznych dywagacji, malarza Neo Raucha. Znany z wielu wspólnych wystąpień duet Spies/Rauch debatował na temat surrealizmu. Spies zainaugurował rozmowę wspomnieniami z przeszłości. Fascynująco i z wielką lekkością opowiadał o swoich spotkaniach z Marcelem Duchampem. Duchampa otaczała liczna, plastycznie utalentowana rodzina. Zarówno bracia jak i siostry artysty malowali. Marcel Duchamp był zdania, że robią to lepiej od niego. Dlatego rzucił malarstwo dla eksperymentów z obiektem. Zdaniem Spiesa, Francuzi po okresie impresjonizmu nie wydali na świat żadnego wielkiego malarza. A nawet obecnie najbardziej znani współcześni paryscy twórcy, jak: Christian Boltański czy Sophie Calle to konceptualiści.

Werner Spies i Neo Rauch. Fot. Alexandra Hołownia

Werner Spies i Neo Rauch. Fot. Alexandra Hołownia

W Niemczech wyrosło więcej talentów malarskich. Najlepszy przykład stanowi Neo Rauch – uchodzący za najdroższego niemieckiego twórcę młodego pokolenia. “Przed rozmową dla odwagi wypiłem kieliszek wódki ” przyznał Rauch, nucący pod nosem urywek piosenki “Myśli są wolne…”. Na pierwszy rzut oka nieśmiały i skromny. Czarny, nieco wyświechtany garnitur Raucha przylegał do jego szczupłej, wysportowanej sylwetki. A spokój i samozadowolenie emanowało z gładko ogolonej twarzy. Neo Rauch opowiadał, o swoich inspiracjach, za które uważa zarówno wspomnienia z dzieciństwa, jak i wszelkie sekrety oraz niedopowiedzenia. Wspomniał także o wizerunku kobiety w swych obrazach. Zresztą takich wyjaśnień zażądał od niego Werner Spies. Rauch ujawnił, że wszelkie wampirzyce i panie fatalne, oraz budzące pożądanie seks bomby nigdy go nie interesowały. Przeciwnie damskimi bohaterkami, uczynił robotnice domowe i służące.”Głównie maluję kobiety pracujące, wykonujące polecenia, pomoce domowe. Kobiety pomagające dzieciom i mężczyźnie” mówił artysta. Obrazy Neo Raucha, zawsze wydawały mi się trochę socrealistyczne. A socrealiści pomijali tematy związane z żeńskim seksapilem .”Nie ma seksu w komunizmie” twierdził w 2004 w Berlinie, filozof rosyjskiego pochodzenia, Borys Groys. W postkomunistycznych tendencjach Neo Raucha powiedzenie Groysa ma sens.

Alexandra Hołownia

Dodaj komentarz


Recenzje

Rozmowy

Czytelnia

Wydarzenia

Wschód Kultury / Inny Wymiar

Od 30 sierpnia do 2 września 2018 roku

Hubert Czerepok, „Początek III”, 2017, instalacja trzykanałowa, 22 min 30 s, Galeria Arsenał (źródło: materiały prasowe organizatora)

XLIII Muzyka w Starym Krakowie

Od 15 do 31 sierpnia 2018 roku

Sinfonietta Cracovia, fot. Michał Mąsior (źródło: materiały prasowe organizatora)

Literacki Sopot 2018

Od 16 do 19 sierpnia 2018 roku

„Literacki Sopot 2018” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Krakow Live Festival

17, 18 sierpnia 2018 roku

Kendrick Lamar (źródło: materiały prasowe organizatora)

Wiatr czasu Retrospektywa Eimutisa Markunasa

Od 17 sierpnia do 7 października 2018 roku

Eimutis Markunas, „Pełnia księżyca”, 2012 (źródło: materiały prasowe organizatorów)

Przychodzimy...Odchodzimy... – Wystawa zbiorowa

Od 11 do 31 sierpnia 2018 roku

Piotr Krzymowski Wyszukiwarki

Od 14 sierpnia do 2 października 2018 roku

Piotr Krzymowski, „Wyszukiwarki”, CSW Znaki Czasu w Toruniu (źródło: materiały prasowe organizatorów)

Kinga Popiela (promocjantka): Hylemorfizm

Od 10 sierpnia do 2 września 2018 roku

Kinga Popiela, „Hylemorfizm”, Galeria Ring w Legnicy (źródło: materiały prasowe organizatora)

Wiktor Stribog. Sny o byciu zjedzonym

Od 28 lipca do 7 września 2018 roku

Wiktor Stribog, „Sny o byciu zjedzonym” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Krakowski Hejnał Wolności: Kopiec pamięci

Od 5 sierpnia 2018 roku do 27 stycznia 2019 roku

„Sypanie Kopca Piłsudskiego”, Muzeum Historyczne Miasta Krakowa (źródło: materiały prasowe organizatorów)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR