Czytaj również: Opis stworzenia światów na 53. Biennale w Wenecji. Część 1

Nie wierzę w możliwość okiełznania współczesnych wielkich wystaw sztuki światowej w oparciu o wiedzę i przemyślenia skoncentrowane na każdym z prezentowanych obiektów. Ogrom każdego podobnego przedsięwzięcia skazuje takie zamiary na niepowodzenie. To jakby dzisiejsza strategia kuratorska, owładnięta snami o potędze i coraz większą megalomanią. Pułapka zastawiona na widza, krytyka, turystę. Analiza takich przedsięwzięć jest rodzajem impresji, im więcej takowych powstanie, tym ogląd całości będzie lepszy, ale nigdy kompletny.

Chen Zhen, Back to Fullness, Face to Emptines, 1997, fot. Agnieszka KWiecień

Chen Zhen, Back to Fullness, Face to Emptines, 1997, fot. Agnieszka KWiecień

Dzieła składające się na wystawę Making Worlds, efekty kreacji w dialogu międzykulturowym, ale również sporo obiektów już mocno zakorzenionych w estetyce dobrze znanej i obecnej od dziesięcioleci, tworzą prawdziwie inspirującą łamigłówkę, której celem nie jest rozwiązanie lecz poszerzenie, rozplenienie sensów – narracji współczesnej cywilizacji i niepewnej pozycji sztuki.

Podążając labiryntem Pawilonu Włoskiego i później Arsenału, uwagę przykuwa kilkadziesiąt dzieł, frapujących konstrukcją idei. Kilka skupiło ją również z powodu zadziwiającej specyfiki formy, jakby orientalnej, egzotycznej, niezrozumiałej tutaj i łatwej do poczytania jako kicz. W tym wypadku rewizja poglądów mogła nastąpić w wyniku lektury instrukcji obsługi i katalogu. Była to ciekawa przygoda, przewartościowująca poglądy niemal równocześnie z ich narodzinami.

Warto podkreślić, że wśród artystów zaproszonych do udziału w wystawie Making Worlds niewiele jest rozpoznawalnych gwiazd, znanych ze stron podręczników historii sztuki. Daniel Birnbaum postawił raczej na różnorodność narodową artystów, formułujących wypowiedź. Jednak znakomita większość artystów, którzy wzięli udział w wystawie, mimo że pochodzi z odległych krajów np. azjatyckich, mieszka i pracuje w Nowym Jorku, Londynie, Berlinie lub innych centrach sztuki.

Tuż przy bramie ogrodów Giardini di Castello „turystów” wita praca autorstwa Chen Zhena. Chińczyka urodzonego w Szanghaju, który od połowy lat 80. podróżował po świecie, a tej wędrówce artystycznej towarzyszyły zawsze trzy fazy działania: zamieszkanie w nowym miejscu, odczucie jego specyfiki, opór wobec homogenizacji kulturowej. Dzieło zatytułowane Back to Fullness, Face to Emptiness (1997) jest ażurowym modelem kuli ziemskiej. Na wysokości równika otaczają go krzesła, których wzory zaczerpnięto z różnych kultur. Zwrócone są tyłem do jądra ziemi, przodem w kierunku pustki wszechświata. We wnętrzu globu umieszczono płaszczyznę z japońskimi znakami, wykonanymi w czerwonym neonie. Podobno jest to tłumaczenie jakiejś amerykańskiej duchowej recepty. To metaforyczna praca o pozorach światowej integracji i złudzeniu wzajemnej komunikacji. Nie dość, że na krzesłach nikt nie zasiada, to jeszcze ich pozycja nie stwarza przyjaznych warunków do zaistnienia dialogu. Można nabawić się sceptycyzmu, co do możliwości globalnego porozumienia…

Strony: 1 2 3

16 czerwca, dzień przed wernisażem 53. Biennale w Wenecji, przyznano dwie nagrody za całokształt twórczości. W tym roku przypadły Yoko Ono i Johnowi Baldessari, którzy odebrali Złote Lwy.

Krzysztof Siatka – historyk sztuki, galerzysta i kurator; interesuje się, bada i promuje sztukę neoawangardy i współczesną.

KRZYSZTOF SIATKA (1981) – historyk sztuki (doktorant w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego) i krytyk (członek Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki AICA). Interesuje się i bada sztukę neoawangardy i współczesną, w szczególności ciekawią go intermedialne postawy twórcze. Kurator wystaw sztuki współczesnej zatrudniony w Galerii Bunkier Sztuki. Wcześniej dyrektor galerii FotoMediumArt. Autor koncepcji kilkudziesięciu wystaw, na których prezentowane były dzieła m.in. Kingi Arayi, Jana Berdyszaka, Christiana Boltanskiego, Tomasza Dobiszewskiego, Natalii LL, Ewy Partum, Zdzisława Sosnowskiego, Teresy Tyszkiewicz, Timma Ulrichsa, Wolfa Kahlena, Alicji Żebrowskiej. Teksty krytyczne publikował m.in. w „Arteonie”,„Exicie”, „Fragile”, „Czasie Kultury”, „Dekadzie Literackiej” [źródło: materiały prasowe Bunkra Sztuki w Krakowie].

Dodaj komentarz

Wydarzenia

AKCES – 5. Konkurs Najlepszych Dyplomów Sztuki Mediów

Od 16 maja do 7 czerwca 2019 roku

Anastasia Pataridze, Happiness said don’t look for me, 2018 (źródło: materiały prasowe)

XIII Węgierska Wiosna Filmowa

Od 12 maja do 23 czerwca 2019 roku

Plakat festiwalu XIII Węgierska Wiosna Filmowa (źródło: materiały prasowe)

Czarno na białym. 200 lat rysunku w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych

Od 26 kwietnia do 29 września 2019 roku

Leon Wyczółkowski, Dziewczyna z okolic Krakowa, 1907, Muzeum Narodowe w Krakowie (źródło: materiały prasowe)

Aleksandra Simińska. Arché. Malarstwo

Od 26 kwietnia do 2 czerwca 2019 roku

Aleksandra Simińska, 1993, Pałac w Samostrzelu, 1993, technika mieszana na kartonie, 367×426 (źródło: materiały prasowe)

W nocy twarzą ku niebu

Od 27 kwietnia do 16 czerwca 2019 roku

Plakat wystawy W nocy twarzą ku niebu (źródło: materiały prasowe)

XXI Małopolskie Dni Dziedzictwa Kulturowego. Z dreszczykiem

18–19 maja oraz 25–26 maja 2019 roku

Wnętrze kościoła pw. Nawiedzenia NMP w Iwkowej, fot. K. Schubert (źródło: materiały prasowe)

Dzień Wolnej Sztuki w muzeach i galeriach w całej Polsce

27 kwietnia 2019 roku

27 kwietnia 2019 – Dzień Wolnej Sztuki w muzeach i galeriach w całej Polsce (źródło: materiały prasowe)

Prototypy 02: Codex Subpartum

Od 12 kwietnia do 9 czerwca 2019 roku

Joseph Beuys, Beuys by Warhol, grafika, 1980 (źródło: materiały prasowe)

Planetarium – wystawa Jiříego Kovandy

Od 11 kwietnia do 30 maja 2019 roku

Jiří Kovanda, Na ruchomych schodach… Odwrócony, wpatruję się w oczy osoby stojącej za mną…, performans, Praga, 1977 r. (źródło: materiały prasowe)

16. Festiwal Misteria Paschalia: kierunek Włochy

Od 15 do 22 kwietnia 2019 roku

Festiwal Misteria Paschalia, fot. Krakowskie Biuro Festiwalowe (źródło: materiały prasowe)

więcej wydarzeń