W miejscu gdzie obecnie jest kafejka internetowa i wypożyczalnia kaset video, mieścił się kiedyś salon odnowy biologicznej, który nie przyjął się na naszym osiedlu. Dlatego wcześniej, przez pewien okres czasu budynek ten stał pusty, po tym, jak opuściła go kobieta fotograf, która znała moją mamę i zrobiła mi kilka takich lizusowatych zdjęć, gdy już byłem w wieku szkolnym i kończyłem podstawówkę, i chyba bardzo zależało mi, żeby podobać się dziewczynom. Kobieta o której mówię, wydzierżawiła budynek – rodzaj niziutkiej parterowej plomby między dwoma czteropiętrowymi blokami i naprzeciwko trzech ośmiopiętrowych -  od brodatego fotografa, który odsprzedał jej także swój sprzęt, i który był w tym miejscu jako pierwszy. Miał długie, poplątane, czarne loki i ciemną karnację. Mama mówiła, że pewnie jest Cyganem i chyba w rzeczywistości nim był. Jeździł różnymi starymi ale markowymi samochodami. Wspólnie z siostrą nazywaliśmy je trupami – takie sprawiały wrażenie jakby się rozkładały. Ani ja, ani siostra, ani mama nie lubiliśmy chodzić do tego fotografa, na podwórku i w innych domach mówiło się, że nie umie robić zdjęć. Ale jako że jego zakład był najbliżej, to chodziło się i tak, zazdroszcząc tym, którzy pojechali zrobić zdjęcie do miasta, albo zamówili kogoś do domu prywatnie, co zwykle dużo kosztowało.

W atelier wszystko było zakurzone, stare; nie rozumiałem do czego służą rozłożone wewnątrz parasolki, a tła przy których zwykle byłem ustawiany, nigdy mi się nie podobały. Zawsze bałem się o to, że źle wyjdę; w dodatku kazano mi się uśmiechać, nie ruszać i nie mrugać. Ciało miałem zwykle powykręcane w dziwnych kierunkach, i bardzo dziwiło mnie, w jaki sposób to wszystko na zdjęciu ma wyjść dobrze.

Pewnego wieczora usłyszeliśmy z siostrą pod oknem krzyki, wołanie o milicję i karetkę. Rodzice szybko odizolowali nas od intrygi, ale siostra jako że starsza i sprytniejsza dowiedziała się, że to ten fotograf z kimś się pobił na noże i potrzebował pomocy. Nie pamiętam już czy od razu wyszło na jaw, że obaj nożownicy byli pijani. Tak, że gdy dziś przedstawiam sobie tę sytuację, przed oczyma widzę dwie zataczające się w mroku sylwetki ze skierowanymi na wprost siebie ostrzami.

Na drugi dzień skoro świt wyszliśmy z siostrą na podwórko oglądać kałużę krwi. To co zobaczyliśmy, wyprzedziło moje najśmielsze oczekiwania. Pośrodku czerwonej mazi, na asfalcie leżał kawałek mięska, przypominający kurzą kiszkę. Wcześniej widziałem takie rzeczy pływające w zupie i przegotowane jednakże fakt, że to „coś” pochodziło od człowieka i to prawie znajomego, to przekraczało moje chłopięce pojęcie.

Nie potrafiłem zrozumieć, co fotograf mógł robić tak późno w zakładzie, który już kilka godzin wcześniej powinien był zamknąć. Bulwersował akt pijaństwa, który uważałem za bardzo ciężki grzech. Bałem się o fotografa, ciekawy byłem co będzie z zakładem, atelier i gdyby ktoś wtedy powiedział mi, że za kilkanaście lat fotografia będzie moją pasją, a także sposobem utrzymania się, to tego już bym chyba nie wytrzymał.

Komentarze (2) do artykułu “Fotografia i internet”

  1. Dorota

    Ciekawa historia! Trochę hmm.. przerażająca. Trafiająca do serca i tak można się cofnąć do tej Pana przeszłości i wyobrazic sobie to wszystko… Przeczytałam jednym tchem. Panie Michale, aż strach pomyśleć jaki będzie kolejny wpis. Może ma Pan materiał na powieść? Kto wie?
    A i chętnie obejrzałabym jakies Pana fotografie na tym blogu. Zachęcam i czekam z niecierpliwościa na kolejną historię z życia wziętą. Na te poetyckie fakty.

  2. grazyna victor

    Bardzo ciekawa historia, czytalam jednym tchem….niesamowite jak ty Michal te wszystkie detale zapamietales…ja to wszystko pamietam jak przez mgle – moze dlatego ze jestem starsza ha, ha.Gdyby nie ta historyjka to bym juz napewno o niej zapomniala…Grazyna Victor vel Jakubowicz

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Wydarzenia

Karol Szostak

Rzeźba – Malarstwo 1988–2018

Od 20 stycznia do 25 marca 2018 roku

Karol Szostak „Kamienna głowa”, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Sergiei Tchoban. Kontrastowa harmonia miasta

Od 27 stycznia do 18 marca 2018 roku

Sergei Tchoban, „Kaprys architektoniczny. Forum Romanum albo Dwa Światy I”, projekt scenografii, piórko, pędzel, tusz chiński, akwarela, papier do akwareli na krośnie, 2013 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Przemek Branas – GÓRA/KOSMOS/GŁOWA

Od 25 stycznia do 16 lutego 2018 roku

Przemek Branas, „GÓRA/KOSMOS/GŁOWA”, Galeria Labirynt w Lublinie (źródło: materiały prasowe organizatora)

Zakłócenia / UMWELT

Od 18 stycznia do 2 lutego 2018 roku

Karolina Kardas, „Let him kiss me…/ Niech mnie pocałuje”, video, 2 min 49 sek  (źródło: materiały prasowe organizatora)

Pejzaże antropocenu

Od 18 stycznia do 30 marca 2018 roku

Diana Lelonek, „3 Wild Man” dzięku uprzejmości artystki i galeii lokal_30  (źródło: materiały prasowe organizatora)Diana Lelonek, „3 Wild Man” dzięku uprzejmości artystki i galeii lokal_30  (źródło: materiały prasowe organizatora)

Język jako Dźwięk. Tania Candiani

Od 19 stycznia do 4 marca 2018 roku

„Język jako Dźwięk” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Włóczęgi – malarstwo Majki Wójtowicz

Od 13 stycznia do 14 lutego 2018 roku

„Włóczęgi” – malarstwo Majki Wójtowicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Rosław Szaybo. Piękno użyteczne

Od 19 stycznia do 18 lutego 2018 roku

Proj. Rosław Szaybo (źródło: materiały prasowe organizatora)

Grzegorz Sztwiertnia: Ustawienia domyślne / Default settings

Od 11 stycznia do 11 lutego 2018 roku

Grzegorz Sztwiertnia, „Polskie miasteczka, Łańcut”, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Malując

Od 11 stycznia do 25 lutego 2018 roku

Urszula Wilk, Seria Bluemetrie nr 12, płótno, akryl, olej, 200 x 175 cm, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR