Mój kolega Janek kocha Nowy Jork  miłością znoszącą takie kompromisy jak oglądanie sexu w wielkim mieście w chwilach szczególnie piekącej tęsknoty. Z kolei mój przyjaciel, o wiele bardziej konserwatywny, bo i lekko nobliwy jegomość, uwielbia zapijać się winem nad kanałem, do którego Amelia wrzucała kamyczki. Żaden z niego cieć Józio, to pan doktor prawie habilitowany.

Uwielbiamy Wenecję, Barcelonę, nawet tak mało egzotyczne Wilno (szczególnie chyba za te koce rozdawane klientom kawiarni i restauracji podczas chłodnych wieczorów, które zatrzymują  przy stolikach i namawiają na jeszcze jedną butelkę). A Warszawa?

Podczas gdy  nawet miasto Jagiellonów ma się całkiem nieźle  (plotki krążą o jego uroku nieodpartym, bezpiecznych noclegach pod bramą floriańską, małych, krętych uliczkach, które cieszą się zawsze niezwykłą popularnością) Ty Zygmuncie musisz stać i płakać. Albo raczej ryczeć, bo płakać Tobie nie przystoi.

Gdzie nasza Ziemiańska? Gdzie następcy birbanta Tuwima, wykształceni, błyskotliwi utracjusze? Pierzchnęła tłuszcza? Unieśli serca alkoholowe na złotych bluszczach? A „poetyczne dale”? Minęły te skandale w Małej Ziemiańskiej… ?A reszta siedzi w swoich mieszkankach zastawionych antykami, czyta swoje książki nabyte w antykwariacie. Wymęczeni, wychudzeni, z dyplomami już w kieszeni, odpływają pociągami, potem żenią się z żonami, potem wiążą koniec z końcem za te polskie dwa tysiące. I załamują ręce nad pracami swoich studentów- ignorantów.

Bo nie czytamy. Bo nie chodzimy do teatru. Bo nie chodzimy na wystawy. Bo nie ma nas w galeriach.

Ale gdzie jesteście Wy? Gdzie jest nasza inteligencja, czy w ogóle jeszcze taka klasa istnieje we współczesnej Warszawie? Żeby inteligentem być, być nie wystarczy! Zdało by się jeszcze bywać. Bywać gdzieś poza swoim domem i fotelem z ciepłymi papuciami obok. Tchnąć życie w puste galerie, bezduszne kawiarnie i skostniałe sale teatralne. Grzmieć z katedr i namawiać studentów na odwiedzanie galerii,  na wspólne wieczorne dyskusje o sztuce przy lampce wina. Po gwiazdach się, panowie, podróżuje nocą!

Miejsca magiczne nie wyrastają znikąd jak grzyby po deszczu, nieuchwytny czar kawiarni z podrzędną kawą nie wynika z obfitości biustu kelnerek  (choć i to mile widziane) lub ich rachityczno- anorektycznych kształtów godnych fashion TV. Moda na bywanie w pewnych lokalach wynika z faktu, że bywają tam Oni! Czym był Kraków zanim pojawił się tam Przybyszewski? Zapadłą dziurą gdzie bramy zamykano o 21. Przybył Szatan i zbawił artystów. Nie znał on pieśni innej niż dytyramb, dlatego i ja grzmię i brwi marszczę:

Przybądź pan i zbaw pan Warszawę!

A zbawiać jeszcze ciągle jest kogo. Gdzieś kryją się młodzi, orgii sypiania ze sztuką studenci. Gdzieś kryją się i miejsca do których wstępu powinno zabronić się osobom nazbyt trzeźwym, recydywistom na polu literatury i malarstwa i panu mecenasowi Józefowi Kuśmidryczowi. Wyjmijmy nogi z kapci, panowie!

Komentarze (3) do artykułu “Narodziny tragedii czyli przybądź pan i zbaw pan Warszawę!”

  1. Marcin

    Za duzo jest wszystkiego. Za glosno jest, za ludno, za tloczno, za duzo w sklepie, za latwo. Za krotki dzien. Za dlugo w pracy, za duzo bodzcow. ZA MALO NUDY – dlatego malo kogo pcha w “podroz po gwiazdach noca”. Ale to zadne usprawiedliwienie. Szukam sposobu, oj tak. Trafila Pani.

    Lubie ten list i wwiercil sie w moje ciagoty i marzenia. Dzieki.

    Pozdrawiam

  2. Monik.

    tak… idzie wiosna, chyba warto wyruszyć w miasto nocą, trochę się wysilić i znaleźć czas na wycieczkę po kawiarniach a możne nawet galeriach;)

  3. Tomek

    Bardzo prawdziwy, ciekawy i smutny artykuł.

    Ale przynosi też nadzieję.

    Oj tak, trafiła Pani.

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Karol Szostak

Rzeźba – Malarstwo 1988–2018

Od 20 stycznia do 25 marca 2018 roku

Karol Szostak „Kamienna głowa”, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Sergiei Tchoban. Kontrastowa harmonia miasta

Od 27 stycznia do 18 marca 2018 roku

Sergei Tchoban, „Kaprys architektoniczny. Forum Romanum albo Dwa Światy I”, projekt scenografii, piórko, pędzel, tusz chiński, akwarela, papier do akwareli na krośnie, 2013 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Przemek Branas – GÓRA/KOSMOS/GŁOWA

Od 25 stycznia do 16 lutego 2018 roku

Przemek Branas, „GÓRA/KOSMOS/GŁOWA”, Galeria Labirynt w Lublinie (źródło: materiały prasowe organizatora)

Zakłócenia / UMWELT

Od 18 stycznia do 2 lutego 2018 roku

Karolina Kardas, „Let him kiss me…/ Niech mnie pocałuje”, video, 2 min 49 sek  (źródło: materiały prasowe organizatora)

Pejzaże antropocenu

Od 18 stycznia do 30 marca 2018 roku

Diana Lelonek, „3 Wild Man” dzięku uprzejmości artystki i galeii lokal_30  (źródło: materiały prasowe organizatora)Diana Lelonek, „3 Wild Man” dzięku uprzejmości artystki i galeii lokal_30  (źródło: materiały prasowe organizatora)

Język jako Dźwięk. Tania Candiani

Od 19 stycznia do 4 marca 2018 roku

„Język jako Dźwięk” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Włóczęgi – malarstwo Majki Wójtowicz

Od 13 stycznia do 14 lutego 2018 roku

„Włóczęgi” – malarstwo Majki Wójtowicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Rosław Szaybo. Piękno użyteczne

Od 19 stycznia do 18 lutego 2018 roku

Proj. Rosław Szaybo (źródło: materiały prasowe organizatora)

Grzegorz Sztwiertnia: Ustawienia domyślne / Default settings

Od 11 stycznia do 11 lutego 2018 roku

Grzegorz Sztwiertnia, „Polskie miasteczka, Łańcut”, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Malując

Od 11 stycznia do 25 lutego 2018 roku

Urszula Wilk, Seria Bluemetrie nr 12, płótno, akryl, olej, 200 x 175 cm, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR