Przed miesiącem w odruchu, który dobre maniery nie pozwalają mi nazwać po imieniu, zżymałem się na jakość zapełniających krakowskie ulice realizacji tzw. artystycznych, a w szczególności na intelekt analfabetów kulturowych, którzy te knoty parafują, finansują i odsłaniają. Jednym słowem żyć się odechciewa w mieście, niby jednym z najpiękniejszych w kraju, które notorycznie zapełniają nie pomniki lecz maszkary. Siłą rzeczy, lecz w oparciu o smutne fakty, sytuację niestety generalizuję dla całego kraju i powszechnej świadomości sztuki w narodzie.

Niedawno jednak dotarł do mnie w prasie codziennej pozytywny wyjątek z naszego kraju. Piotr Szwabe na jednej ze ścian bloku, w którym w latach 80. mieszkał Lech Wałęsa, namalował portret byłego przywódcy Solidarności i prezydenta. Jest to swoisty pomnik – hołd złożony bohaterowi w 25. rocznicę przyznania mu Pokojowej Nagrody Nobla.

Portret niezwykły, gigantyczny, namalowany jakby z różnokolorowego rastra, wykorzystujący estetykę ulicy i graffiti, odnajduje się w przestrzeni ponurego blokowiska. W pierwszej chwili nieczytelne, malowidło zmusza do minimalnego zastanowienia i wysiłku w interakcji z ideą. Z oddali w oczywisty sposób ukazuje znane na całym świecie oblicze.

Nie dotarły do mnie wieści o hucznym odsłonięciu monumentalnego malowidła Piotra Szwabe – decydenci cały czas przecież zajęci są ustalaniem aktualnej wizji historii i nie mieli czasu. Może i dobrze, bo dzieło ma szansę zaistnieć w świadomości zwykłych ludzi, sprowokować refleksję o wiele głębszą, nie namaszczoną fanfarami i istnieć w blokowisku a nie na salonach, tam gdzie toczy się życie większości.

KRZYSZTOF SIATKA (1981) – historyk sztuki (doktorant w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego) i krytyk (członek Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki AICA). Interesuje się i bada sztukę neoawangardy i współczesną, w szczególności ciekawią go intermedialne postawy twórcze. Kurator wystaw sztuki współczesnej zatrudniony w Galerii Bunkier Sztuki. Wcześniej dyrektor galerii FotoMediumArt. Autor koncepcji kilkudziesięciu wystaw, na których prezentowane były dzieła m.in. Kingi Arayi, Jana Berdyszaka, Christiana Boltanskiego, Tomasza Dobiszewskiego, Natalii LL, Ewy Partum, Zdzisława Sosnowskiego, Teresy Tyszkiewicz, Timma Ulrichsa, Wolfa Kahlena, Alicji Żebrowskiej. Teksty krytyczne publikował m.in. w „Arteonie”,„Exicie”, „Fragile”, „Czasie Kultury”, „Dekadzie Literackiej” [źródło: materiały prasowe Bunkra Sztuki w Krakowie].

1 komentarz do artykułu “Polak potrafi…”

  1. nea

    Ciekawe wydaje się w tym kontekście, jak dzieło może funkcjonować równolegle do historycznych osiągnięć bądź przewinień osoby. Nie chcąc wnikać tutaj w dyskusję nad wkładem Wałęsy w losy naszego kraju, ciekawe jest jak powstaje mit, który niezależnie od zdobytej wiedzy historycznej rozwija się zupełnie niezależnie. Szczególnym przykładem może być np. “Che” (Ernesto Guevara). Okrutny morderca, którego mit i sława wydają się zupełnie odporne na wszelką wiedzę, którą o tym człowieku posiadamy. Osoby stają się pomnikami pewnego zjawiska, w które tak bardzo pragną wierzyć masy, że nie dopuszczają innej możliwości myślenia niż przez uwielbienie. Nie wierzą przy tym w tą konkretną osobę, lecz w mit który ona reprezentuje. Zupełnie niezależnie od stanu faktycznego. Zupełnie nie zadając pytań.

Dodaj komentarz


Recenzje

Open'er Festival 2018 – legendy kontra młodzi

Wojciech Michalski

Open'er 2018, fot. M. Murawski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Światy między ludźmi

Anna Michalik

Kornel Filipowicz, „Romans prowincjonalny i inne historie”, (wybór: W. Bonowicz), Wydawnictwo Znak, 2018

Fakap Misi-Cherysi

Aleksandra Kumala

Miranda July, „Pierwszy bandzior”, tłum. Łukasz Buchalski, Wydawnictwo Pauza, 2018 (źródło: materiały prasowe wydawcy)

Pojutrze

Sebastian Pytel

„Detroit. Become Human”, reż. David Cage, studio Quantic Dream (źródło: materiały prasowe dystrybutora)

Czarci Kamień

Monika Malessa-Drohomirecka

Monika Milewska, „Latawiec z betonu”, Wydawnictwo Mandu, Kraków 2018 (źródło: materiały prasowe wydawcy)
więcej artykułów

Rozmowy

Czytelnia

Wydarzenia

U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR