Można malować i nie pokazywać obrazów, można zapisywać stosy papieru i nie czytać nikomu albo można chcieć pokazywać swoje dzieła. Ale po co?  Czy ktoś chce coś widzieć? Ktoś tak, ale jeden ktoś nie wystarczy. Sztuka potrzebuje sławy. I pieniędzy. Artysta potrzebuje sławy. I pieniędzy. Aplauz i uznanie okazują się ważne, nawet zwykłe, małe lub minimalne zainteresowanie. Nic nowego. I nic odkrywczego w tym, że zainteresowanie sztukami plastycznymi jest raczej małe, minimalne jak nie żadne. Nie zrażając się tym, można założyć prywatną galerię, napisać jej program, wyznaczyć cele. Potem można organizować wernisaże. Są potrzebne, aby się czymś pochwalić – działalnością na polu kultury. Wernisaż – otwarcie wystawy w odświętnym nastroju jest imprezą, na którą zaprasza się wielu gości, licząc, że bardzo wielu przyjdzie. Zaproszenie kieruje się do osób konkretnych i zupełnie niekonkretnych, anonimowych, potencjalnych odbiorców sztuki, „zwykłych ludzi”. Istnieją dwa rodzaje instytucji działających na polu sztuki: jedne organizują imprezy i afterparty, inne chcą zaistnieć w przestrzeni publicznej. Oczywiście nie ma nic przyjemniejszego nad wino na wernisażu i rozmowy o sztuce, i kondycji świata współczesnego do rana, ze wspomnieniem porywającej wystawy. I po co nam coś nad to?

Komentarze (3) do artykułu “Konieczność sławy. Słów kilka celem wyjaśnienia. Mini przewodnik dla nauczyciela”

  1. nea

    Wydaje się, że sława jest potrzebna do ugruntowania pozycji artysty (plastyka) w potocznej świadomości. W ten sposób jego wypowiedź artystyczna trafia do szerszego grona odbiorców, które nie znalazło by chwili refleksji, gdyby nie …owa sława.

  2. malowanie do szuflady w końcu się nudzi, sztuka to przecież komunikacja

  3. Tadeusz

    Otwarta kilka dni temu wystawa malarstwa Mariana Poźniaka (Muzeum Architektury we Wrocławiu; trwa do marca 2009) trochę przeczy tym teoriom. Profesor w zasadzie nie wystawia, ma setki obrazów na swoim strychu – pracowni. Emanują przedziwną energią i są po prostu wspaniałe. Maluje jakby dla siebie, z potrzeby malowania, zdarzało się, że po obydwu stronach blejtramu (!). Obserwuje, notuje. Sztuka najwyższego smaku, w zasadzie w ogóle nieznana poza środowiskiem wrocławskim. A nawet tam – słabo.
    Są różne profile osobowości artystów, są poszukujący poklasku, popularności czy po prostu – potrzebujący kontaktu, sprawdzenia i atmosfery komunikacji; są inni – wycofani, obserwatorzy świata, namawiani do wystawiania, -low profile-

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Daniel Pielucha. Nadrealizm polski

Od 24 lutego do 26 marca 2017 roku

Daniel Pielucha (źródło: materiały prasowe organizatora)

Urszula Tarasiewicz. Ogrodowa / Garden Street

Od 24 lutego do 31 marca 2017 roku

Urszula Tarasiewicz, „Ogrodowa/Garden Street” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Kupując oczami

Od 22 lutego do 11 czerwca 2017 roku

Projekty aranżacji wystawy sklepu Juliusza Grossego  w Krakowie autorstwa Franciszka Seiferta, autor fot. nieznany, lata 30. XX w., wł. Muzeum Historycznego Miasta Krakowa (źródło: materiały prasowe organizatora)

Andrzej Mitan. Sztuka (nie)zidentyfikowana

Od 18 lutego do 23 kwietnia 2017 roku

Andrzej Mitan, „W świętej racji”, płyta analogowa, proj. Ryszard Winiarski (źródło: materiały prasowe organizatora)

ABS_2067

Od 27 lutego do 17 marca 2017 roku

Philippe Rębosz, „And all my friends are dead”, akryl i olej na płótnie, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nature morte

Od 19 lutego do 14 maja 2017 roku

Barnaby Barford „Do it again, I didn’t press record”, 2009, dzięki uprzejmości artysty, Fot. Noah Da Costa, © Barnaby Barford (źródło: materiały prasowe organizatora)

Alicja Bielawska. Jeśli nie tutaj, gdzie?

Od 17 lutego do 9 kwietnia 2017 roku

Alicja Bielawska, „Ćwiczenia na dwie linie”, 2014 ,fot. Bartosz Górka (źródło: materiały prasowe organizatora)

Szczęśliwej podróży

Od 17 lutego do 27 maja 2017 roku

3–4 marca 2017 roku, pokaz filmu „Exil Shanghai” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Martwa Natura

Od 15 lutego do 14 marca 2017 roku

Katarzyna Makieła-Organisty, „Czaszka jelonka”, 2014 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Skarby baroku. Między Bratysławą a Krakowem

Od 10 lutego do 23 kwietnia 2017 roku

„Widok Krakowa”, 1652, olej na płótnie, Muzeum Narodowe w Krakowie (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR