I. PERFORMANCE

Odbiorca sztuki performance ponosi większe ryzyko, aniżeli widz dzieła filmowego czy sztuki teatralnej. W ostatnich wymienionych przypadkach możemy przygotować się na odbiór poprzez czytanie określonych publikacji, tak w przypadku akcji artystycznych do ostatniej chwili nie jesteśmy pewni całego wydarzenia. Performance należy do kategorii nielicznych sztuk, której nie da się zawrzeć w prostym schemacie. Sztuka ta sama w sobie wciąż pozostaje trudna do zdefiniowania, ponieważ każda kolejna działalność neguje istniejącą definicję. W samej naturze performance leży ciągłe przekraczanie granic. Bliska zdefiniowania wydaje się być Elisabeth Joppe, która pisze: Performance stał się pojemnym terminem nazywającym wszystkie formy oparte na akcji, na działaniu. (…) Jeśli przyjrzeć się bliżej sztuce performace to zauważymy, że u jej podstaw leży sztuka akcji. Duże znaczenie dla rozwoju performance miały prace wiedeńskiego akcjonizmu, którzy koncentrowali się na przełamywaniu najróżniejszych tabu1.

Paweł Dudziński, fot. Joanna Sokołowska

Paweł Dudziński, fot. Joanna Sokołowska

Trudność zdefiniowania leży niejako w naturze tej sztuki, która mimo to niezmiennie zachowuje podstawową zasadę sytuacji teatralnej: wykonawca – widz – przestrzeń. W Teatrze Performer Pawła Dudzińskiego te trzy elementy odgrywają znacząca rolę, mimo, że jego twórca paradoksalnie odrzuca idee teatru dramatycznego, czy też takiego do jakiego dotychczas widz był przyzwyczajony. Jednak działaniom Dudzińskiego towarzyszą procesy, które Richard Schechner uważa za właściwe przedstawieniu teatralnemu: trening, warsztaty, regularne próby, rozgrzewka, właściwe przedstawienie, okres wygasania, utrzymanie stanu gotowości. Obecność wymienionych etapów daje prawo do nazywania działalności Pawła Dudzińskiego teatrem.

Cały teatr składa się z indywidualności, którzy kształcą się w ośrodkach na całym świcie. Teatr Performer to zbiór indywidualności twórczych, którzy spotykają się w jednym określonym czasie i przestrzeni. Cały czas pracujemy nad sobą, wypełniając bagaż artystyczny. Nie robimy prób spektaklu w tradycyjnym znaczeniu tego słowa, każdy robi próby sam ze sobą. Wspólne spotkanie na spektaklu jest wydarzeniem/zderzeniem – powstaje struktura zrodzona z indywidualnych treningów2.

Międzynarodowy Festiwal Sztuk Intuitywnych Fortalicje 2008, Zamość, fot. Joanna Sokołowska

Międzynarodowy Festiwal Sztuk Intuitywnych Fortalicje 2008, Zamość, fot. Joanna Sokołowska

Drugi człon nazwy przedsięwzięcia Dudzińskiego – performer najtrafniej oddaje specyfikę działań artysty. Wczytując się w definicję performance można zauważyć, że dokładnie odzwierciedla ona praktykę teatru Pawła Dudzińskiego – teatru akcji, w którym działanie stale przekracza własne normy. Dudziński mówi: Przez zbitkę słów Teatr Performer kształtuje się przestrzeń znaczeniowa, która określa to co robimy, sztukę performance i teatr. Performer to aktor nieuzbrojony, to likwidacja przedstawienia, to procesy, które pojąć może tylko ktoś, kto odwoła się do intuicji3.

1 Ch. Blame, Wprowadzenie do nauki o teatrze, Warszawa 2005, s. 216.
2 Rozmowa z Pawłem Dudzińskim, Zamość 10.05.2008 r.
3 Tamże.

Strony: 1 2 3 4 5

Komentarze wyłączone.


Recenzje

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Akcja Lublin! Rozdział 1

Od 24 lutego do 19 marca 2017 roku

„Akcja Lublin! Rozdział 1”, Galeria Labirynt (źródło: materiały prasowe organizatora)

Daniel Pielucha. Nadrealizm polski

Od 24 lutego do 26 marca 2017 roku

Daniel Pielucha (źródło: materiały prasowe organizatora)

Urszula Tarasiewicz. Ogrodowa / Garden Street

Od 24 lutego do 31 marca 2017 roku

Urszula Tarasiewicz, „Ogrodowa/Garden Street” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Kupując oczami

Od 22 lutego do 11 czerwca 2017 roku

Projekty aranżacji wystawy sklepu Juliusza Grossego  w Krakowie autorstwa Franciszka Seiferta, autor fot. nieznany, lata 30. XX w., wł. Muzeum Historycznego Miasta Krakowa (źródło: materiały prasowe organizatora)

Andrzej Mitan. Sztuka (nie)zidentyfikowana

Od 18 lutego do 23 kwietnia 2017 roku

Andrzej Mitan, „W świętej racji”, płyta analogowa, proj. Ryszard Winiarski (źródło: materiały prasowe organizatora)

ABS_2067

Od 27 lutego do 17 marca 2017 roku

Philippe Rębosz, „And all my friends are dead”, akryl i olej na płótnie, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nature morte

Od 19 lutego do 14 maja 2017 roku

Barnaby Barford „Do it again, I didn’t press record”, 2009, dzięki uprzejmości artysty, Fot. Noah Da Costa, © Barnaby Barford (źródło: materiały prasowe organizatora)

Alicja Bielawska. Jeśli nie tutaj, gdzie?

Od 17 lutego do 9 kwietnia 2017 roku

Alicja Bielawska, „Ćwiczenia na dwie linie”, 2014 ,fot. Bartosz Górka (źródło: materiały prasowe organizatora)

Szczęśliwej podróży

Od 17 lutego do 27 maja 2017 roku

3–4 marca 2017 roku, pokaz filmu „Exil Shanghai” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Martwa Natura

Od 15 lutego do 14 marca 2017 roku

Katarzyna Makieła-Organisty, „Czaszka jelonka”, 2014 (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR