Wystawa w Centrum Sztuki Współczesnej w Albi, Cimaise & Portique. Adam Adach, Dorota Buczkowska, Kinga Dunikowska, Zuzanna Janin, Agnieszka Kalinowska, Iwo Rutkiewicz, Maciek Stępiński, Przemo Wojciechowski 02.04 do 29.05 2004

Ekspozycja « Affinités électives » organizowana w ramach Sezonu Polskiego we Francji w roku 2004 w Centrum Sztuki Współczesnej w Albi, przedstawia ośmiu artystów których prace, w sposób kontekstualny lub formalny, odnoszą się do pojęcia relacji predylekcyjnych.

Fot. Kinga Dunikowska, Powiew szczęścia, 2002

Fot. Kinga Dunikowska, Powiew szczęścia, 2002

Relacje te należą do sfery doświadczeń emocjonalnych, często spontanicznych i ich charakter jest złożony, gdyż związany z indywidualnymi cechami osobowości.
Z pozoru niczym nie uzasadniona sympatia do osób, podświadomy związek z miejscem czy przedmiotem lub niewytłumaczalne przyciąganie się przeciwieństw stanowią niektóre tylko z licznych wariantów relacji predylekcyjnych.

Wyrażenie to zostało zapożyczone z francuskiego tłumaczenia powieści Goethe (Affinités électives), w której autor porównuje istotę relacji łączących bohaterów powieści z procesem tworzenia się określonych substancji chemicznych. Ta naturalistyczna próba wyjaśnienia predylekcji podkreśla fatalistyczną koncepcje świata, w którym prawa natury wymykają się rygorystycznym rządom kulturowo uwarunkowanych zachowań.

Formy plastyczne prezentowane w tej wystawie ukazują szeroki zakres indywidualnych poszukiwań artystycznych pozwalając na zaistnienie doświadczenia zbiorowego.
Ukierunkowanie spojrzenia widza ulega tym samym warunkom, które wpłynęły na wybór przedstawionych prac.

Seria fotografii Maćka Stępińskiego przedstawia drogę “113″. Wyjątkowość relacji jaka ustala się między artystą i miejscem, które stało się tematem jego pracy, ukazuje nie tylko szczególne zainteresowanie walorem plastycznym wybranej przestrzeni, lecz także umożliwia jej przekształcenie w przypominającą podróż fikcję. Za pomocą komputerowego programu przetwarzającego obraz, artysta obdarza maszyny drogowe z trasy “113″ ekscentrycznością nierealnego świata dziecinnych zabawek.

Malarstwo Adama Adacha przybiera postać katalizatora manipulacji pamięci pozwalającego na rekonstrukcję więzi emocjonalnych i na odtworzenie osobistych historii z wspomnień zabarwionych teraźniejszością.

Artysta nadaje formę swoim predylekcjom posługując się środkami plastycznymi techniki gładkiej, wyrafinowanej i precyzyjnej, bądź też nakładając sukcesywne warstwy farby, w których zastyga silna ekspresywność skrupulatnej metody. ”Traper Al” to wideo, któremu towarzyszy seria obrazów. Prace te poświęcone są spotkaniu artysty z Alem, polskim emigrantem, byłym więźniem obozu koncentracyjnego, który został traperem na Alasce.

Fot. Zuzanna Janin, Słodka dziewczyna, 2001

Fot. Zuzanna Janin, Słodka dziewczyna, 2001

Kinga Dunikowska utrzymuje szczególną relację z materializacją swych fikcji. Jej instalacje, między innymi : “Bureau Bond”, “Damensalon” czy “Magic Garden” przedstawiają krainy symulacji odwiedzane przez ekstrawagancką postać, w którą wciela się artystka. W instalacji “Powiew szczęścia”, Kinga zgłębia strukturę i trwałość mitu aż do jego formalnej przemiany w rodzaj tajemniczego rytuału. Motyl na jezyku symbolizuje równocześnie duszę ofiarowaną ludzkości przez bogów jak i przemianę stanu bycia.

Praktyka artystyczna Doroty Buczkowskiej prezentuje innego rodzaju predylekcje. Artystka tworzy metafory odwołując się do relacji między strukturą organiczną i społeczną. Anatomia ciała związana jest z jej socjalnym odpowiednikiem. Instalacja “Urodziny” złożona jest z plastykowej, różowej torby zawieszonej na metalowym wieszaku i ze stosu cukierków w formie embrionów. Wbrew swej niewyraźności, nieokreśloności czy wręcz nieobecności, figura ludzka jest w tej pracy centralna. Jej zarodek ujawnia się dzięki przeroczystości papierków owijajacych cukierki, jej kształt jest zasugerowany przez zawartość i formę wiszącej torby. Instalacja ta stawia pytanie o miejsce człowieka w obliczu dyktatu wartości konsumerystycznych.

Refleksja dotycząca ciała jest również obecna w serii rysunków i rzeźbie “Słodka dziewczyna” Zuzanny Janin. Prace te reprezentują ciało w jego relacjach z przestrzenią i czasem. Chęć przekroczenia granic autoreprezentacji tworzy szczególny związek między istotą przeżycia intymnego i zmianą przestrzenno-czasową. Ta konfrontacja wyraża się w formie obserwacji, konfliktu, czasem walki, lecz w każdym z tych przypadków, jej wehikułem jest ciało. “Słodka dziewczyna” to postać ucieleśniona z waty cukrowej. Jej kształt ulega zmianom w zależności od temperatury i wilgoci. Cukrowa puszystość rzeźby rozpływa się powoli ukazując rażącą strukturę metalowej siatki. Ewokacja zanikającego ciała neguje system efemerycznych wartości determinujących relacje społeczne.

Strony: 1 2

Dodaj komentarz


Recenzje

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Podróż do Edo

Japońskie drzeworyty ukiyo-e z kolekcji Jerzego Leskowicza

Od 25 lutego do 7 maja 2017 roku

Utagawa Hiroshige „Świątynia Gion w śniegu” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Akcja Lublin! Rozdział 1

Od 24 lutego do 19 marca 2017 roku

Zdzisław Kwiatkowski, fot. Andrzej Polakowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Daniel Pielucha. Nadrealizm polski

Od 24 lutego do 26 marca 2017 roku

Daniel Pielucha (źródło: materiały prasowe organizatora)

Urszula Tarasiewicz. Ogrodowa / Garden Street

Od 24 lutego do 31 marca 2017 roku

Urszula Tarasiewicz, „Ogrodowa/Garden Street” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Kupując oczami

Od 22 lutego do 11 czerwca 2017 roku

Projekty aranżacji wystawy sklepu Juliusza Grossego  w Krakowie autorstwa Franciszka Seiferta, autor fot. nieznany, lata 30. XX w., wł. Muzeum Historycznego Miasta Krakowa (źródło: materiały prasowe organizatora)

Andrzej Mitan. Sztuka (nie)zidentyfikowana

Od 18 lutego do 23 kwietnia 2017 roku

Andrzej Mitan, „W świętej racji”, płyta analogowa, proj. Ryszard Winiarski (źródło: materiały prasowe organizatora)

ABS_2067

Od 27 lutego do 17 marca 2017 roku

Philippe Rębosz, „And all my friends are dead”, akryl i olej na płótnie, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nature morte

Od 19 lutego do 14 maja 2017 roku

Barnaby Barford „Do it again, I didn’t press record”, 2009, dzięki uprzejmości artysty, Fot. Noah Da Costa, © Barnaby Barford (źródło: materiały prasowe organizatora)

Alicja Bielawska. Jeśli nie tutaj, gdzie?

Od 17 lutego do 9 kwietnia 2017 roku

Alicja Bielawska, „Ćwiczenia na dwie linie”, 2014 ,fot. Bartosz Górka (źródło: materiały prasowe organizatora)

Szczęśliwej podróży

Od 17 lutego do 27 maja 2017 roku

3–4 marca 2017 roku, pokaz filmu „Exil Shanghai” (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR