Tytuł wywiadu jest wzięty z pracy Anneé, autoportretu artystki z czarnymi szkłami kontaktowymi, które zmieniały ją w Obcego. Zdanie to było wydrukowane w poprzek twarzy, czyniąc obraz jeszcze bardziej kłopotliwym... Zawsze, kiedy patrzę na jej fotografie myślę o tym, co może ukrywać pod tymi wciąż zmieniającymi się od czarnych, poprzez zimne jak błękitny lód po prostu całkowicie przeźroczyste, soczewkami...

Aneta Szyłak: W 1998 w Kunsthalle we Fryburgu w Niemczech wykonałaś bardzo szczególny performance. Czy mogłabyś go opisać?

Anneé Olofsson: Do performance’u we Fryburgu “The Thrill Is Gone” założyłam czarne soczewki kontaktowe, które zakrywały całą gałkę oczną. Byłam ubrana i uczesana w sposób, który był na tyle neutralny, że mógł kojarzyć się z dowolnymi czasami i kolejno odpalałam sztuczne ognie… Było tydzień po Nowym Roku… Wynajęłam profesjonalną sopranistkę żeby śpiewała piosenkę Pet Shop Boys “Being Boring”. Eksplozje sztucznych ogni odbijały się w moich czarnych oczach! Tydzień po świętowaniu Nowym Roku masz już doprawdy dosyć fajerwerków. Nie sprawiają ci już żadnej radości. To był performance był na temat znudzenia rzeczami, które wydawały się niedawno tak atrakcyjne, na temat nietrwałości przyjemności i czasu, który płynie bez litości, pozbawiając nas trwałej satysfakcji.

Fot. Anneé Olofsson, Unfamiliar, 2001, C-print

Fot. Anneé Olofsson, Unfamiliar, 2001, C-print

A.O. Zrobiłam to po raz pierwszy w 1996 w przypadku “The Mourners – My Last Family Photo”. Zdecydowałam o zrobieniu tej pracy w jednej chwili… Rodzina zebrała się na letni obiad w ogrodzie moich rodziców w powietrzu czuło się coś dziwnego i obcego… I tam zdecydowałam zrobić tę fotografię… Nikt nie był w stanie dwa razy pomyśleć… Po prostu nagle została wykonana… W tydzień później moi rodzice ogłosili swoją decyzję o rozwodzie.

A.Sz. Anneé, członkowie Twojej rodziny są od lat zaangażowani w Twoją sztukę i proces tworzenia. Jak ich przekonałaś, żeby się do tego włączyli?

A.Sz. Czy wiesz, co to uczestnictwo dla nich oznacza?

A.O. Myślałam potem, że to było w porządku… Tak po prostu robić, jak w wyniku “nałogu”… Może im się to nie zawsze podoba… Ale wciąż to robią… Czasami myślę, że posunę się kiedyś za daleko… Pracuję bardzo szybko, kiedy zaczynam ujęcie, nikt właściwie nie ma możliwości rozważania sytuacji… To może przyjść później… Jak odbicie… Przypuszczam, że moi rodzice myślą, że robiąc to dają mi coś, co cenię sobie wyżej niż cokolwiek innego. Mój Ojciec jest także bardzo próżny, więc obserwuje bardziej siebie w tych pracach niż samą pracę…

A.Sz. Czy to jakoś wpłynęło na Wasze wzajemne stosunki?

A.O. Przypuszczam, że tak… W video “You need her and you want her golden hair she sees you but she won’t love you because she really doesn’t care”, moja Matka czyta na głos stare listy miłosne, które kiedyś dostawałam. Podczas kręcenia video czytała je po raz pierwszy. A więc wie o mnie coś, czego, jak myślała, nigdy się nie dowie.

A.Sz. Jestem zaciekawiona określeniem “nałóg”, którego użyłaś. “Złe przyzwyczajenia” wydają się być wyznacznikami Twojej sztuki. Czy strategia “niegrzecznej dziewczynki” jest czymś, co robisz świadomie, czy też mechanizm prowokacji jest nieintencjonalny w Twoim przypadku?

A.O. Myślę, że jest to poza moimi intencjami… Właśnie dlatego tak robię… Ale wielu ludzi może postrzegać je w ten sposób.

A.Sz. Pamiętam Twoje zmieszanie, kiedy po raz pierwszy zobaczyłaś swoje video zainstalowane na wystawie “All You Need Is Love”. Rozmawiałyśmy wtedy o pójściu za daleko w ekshibicjonizmie. Jak to odczuwasz teraz, z górą rok później?

A.O. Nie, nie myślę, że poszłam za daleko z tą pracą. Po prostu uznałam ja za ambarasującą dla mnie samej… Odsłaniając się tak bardzo… Jednakże nie uważam, że moje prace mają coś wspólnego z ekshibicjonizmem… Po prostu używam siebie, bo jest to łatwiejsze… Siebie znam najlepiej… I od siebie mogę dać innym to, co jak uważam, inni doświadczają poprzez siebie samych.

A.Sz. Anneé, w serii fotografii “We Are Not The One We Used To Be” pozujesz ze swoim Tatą. Kiedyś wspomniałaś, że powtórzyłaś w nich sceny z filmów i fotosów. Co było najważniejsze w pracy nad tym projektem? Ostateczny rezultat czy praca nad nim, napięcie miedzy dwiema jednostkami odgrywającymi pewne role?

A.O. Jedno i drugie jest ważne – ostateczny wynik i proces… Większość póz w tej serii była inspirowana książką na temat filmów z Charlotte Rampling. Pozowanie z moim Ojcem było bardzo intensywne i trudne… Uważam, że ta praca jest na temat stawania się dwojgiem dorosłych, którzy nie są już po prostu ojcem i córką… Są dwojgiem ludzi, którzy nie mogą już wyrażać wobec siebie tych samych emocji bez dziwnych odczuć… Kiedy siedzę na jego kolanach lub trzymam go za rękę stajemy się czymś innym…

Strony: 1 2

Dodaj komentarz


Recenzje

Rozmowy

Czytelnia

Wydarzenia

Prawem naszym – zmartwychwstanie

Od 11 grudnia 2018 roku do 24 marca 2019 roku

Pierwodruk "Było to pod Jeną" Walerego Przyborowskiego, Warszawa 1904; ZNiO (źródło: materiały prasowe organizatora)

11. Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia

Od 8 do 16 grudnia 2018 roku

11. Międzynarodowy Festiwal Boska Komedia (źródło:materiały prasowe organizatora)

Veronica Taussig. Red Black and Yellow

Od 14 grudnia 2018 roku do 3 lutego 2019 roku

Veronica Taussig, fot. Urszula Tarasiewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Janusz Mielczarek – W poszukiwaniu różnych stanów piękna

Od 16 grudnia 2018 roku do 20 stycznia 2019 roku

Janusz Mielczarek, fot. Tomasz Sętowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Krzysztof Mańczyński. Malarstwo. 50 lat pracy twórczej

Od 14 grudnia 2018 roku do 24 lutego 2019 roku

„Przystanek IV”, 1984/1985, olej, płyta pilśniowa, Fot. Marcin Kucewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marcin Płonka. Topiel

Od 7 grudnia 2018 do 11 lutego 2019 roku

Marcin Płonka, „Topiel”, Muzeum Współczesne we Wrocławiu (źródło: materiały prasowe organizatora)

Joanna Concejo. Concetto

Od 6 grudnia 2018 roku do 31 stycznia 2019 roku

Joanna Concejo, „Studnia” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Grupa Krakowska 1932–1937

Od 2 grudnia 2018 roku do 31 marca 2019 roku

„Kompozycja”, Bolesław Stawiński, ok. 1934, fot. Wojciech Rogowicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Myślenie miastem. Architektura Jana Zawiejskiego

Od 28 listopada 2018 roku do 22 kwietnia 2019 roku

„Myślenie miastem. Architektura Jana Zawiejskiego” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Wystawa Coming Out 2018 w Koneserze

Od 30 listopada do 21 grudnia 2018 roku

Wystawa „Coming Out 2018” w Koneserze (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR