Artykuły

Okopy i ogródki. Teatr w 2015 roku

Jolanta Kowalska

Na szczęście istnieje też teatr poza linią okopów i to tam, gdzie nie działał imperatyw walki, zwierania szeregów i stawiania diagnoz za wszelką cenę działy się – jak mi się zdaje – najciekawsze rzeczy.

Bez przełomu. 2015 rok w literaturze

Paweł Brzeżek

Kolejny rok pękł, a wraz z nim nadzieje, że być może będzie lepszy niż poprzedni, że być może w końcu na krajowym rynku literackim dokona się rewolucja i będziemy mogli czytać książki, które wyjdą poza ramy „przyjemnej lektury na wakacje”. Przykro to przyznać, ale dwie najważniejsze książki 2015 roku to przekłady.

To, co istotne? Podsumowanie 2015 roku w fotografii polskiej

Krzysztof Jurecki

Jaki to był rok? Dla jednych dobry, dla drugich zły. Środowisko czeka na nowy periodyk fotograficzny oraz na dofinansowanie innych poza Krakowem i Łodzią festiwali fotograficznych. Liczymy na nowe wystawy problemowe, zarówno historyczne, dotyczące postaci historycznych, jak i współcześnie działających twórców.

W rytmie pór roku. Polskie kino 2015

Marcin Adamczak

Przypadek sprawił, iż polskie kino w ubiegłym roku współbrzmiało z rytmem zmieniających się sezonów: po obiecującej wiośnie nastąpiło letnie przesilenie, depresyjna jesień, a ostatnie miesiące roku pozostawiły pytanie o trwałość datowanego nie od tak dawna zjawiska łagodnych zim w naszym klimacie.

Anarchistyczno-pozytywna wizja świata

Malarstwo Piotra Saula i Krzysztofa Skarbka

Małgorzata Micuła

Kalejdoskopowa fizjonomia płócien tworzonych przez Skarbka i Saula, w której zapisane są surrealistyczne historie o wyraźnie groteskowym zabarwieniu, może być traktowana jako artystyczna odpowiedź na wszechobecną brutalną estetykę nadmiaru. Przy czym artyści nie podejmują się prowadzić z tym zjawiskiem eleganckiej dysputy.

Przypadki i casusy. Rok 2015 w sztukach wizualnych

Natalia Cieślak

Rok 2015 w sztukach wizualnych obfitował raczej w ciekawe casusy niż wyraźne i dające się uchwycić zjawiska o szerszym charakterze. W zalewie artystycznej produkcji, z jaką mieliśmy do czynienia w czasie ostatnich dwunastu miesięcy, próżno szukać przełomowych postaw, łamiących schematy osobowości czy wielu zaskakujących „zwrotów akcji”.

Kochamy już tylko seriale

Barbara Szczekała

Dziś to właśnie produkcje telewizyjne są na ustach i w sercach widzów. Serial wyznacza nowy rytm uczestnictwa w kulturze i spycha kino na jej peryferia. Jest też znacznie bardziej przystępny od filmu spod znaku tradycyjnej kinofilii zabunkrowanej w festiwalowym snobizmie.

Gisèle Freund i przyjaciele

Dorota Groyecka

Gisèle Freund była przeciwniczką zdjęć pozowanych, nie retuszowała ich, eksperymentowała z kolorową fotografią, kiedy w prasie francuskiej ukazywały się wciąż wyłącznie czarno-białe zdjęcia. Według niej kolory były bliższe prawdzie, bliższe życiu. I tak dzięki Freund możemy dziś zobaczyć i niemal poczuć rubinowy, pluszowy szlafrok Joyca, podziwiać błękitną, wzorzystą kanapę, na której Woolf odpoczywała.

The Krasnals – logika awangardy i dyskurs sztuki współczesnej

Adrianna Babijczuk

Grupa The Krasnals wraz z całą swoją działalnością może być traktowana już nie tyle jako kolektyw artystów, ale jako instytucja, świadomie i konsekwentnie włączająca się w dyskurs na temat współczesnego znaczenia sztuki, jej roli w przestrzeni publicznej oraz związków z aktualnymi problemami społeczno-politycznymi.

Drzazga (lubelski apokryf)

Piotr Nesterowicz

Miasto zostało naznaczone. Coś się kryje w jego trzewiach. Tkwi głęboko niczym drzazga, a rana przez nią zadana wciąż ropieje. Wywołuje, przyciąga, wyolbrzymia i miesza ten niekończący się szereg boskich i ludzkich, mitycznych i szczegółowo udokumentowanych, walecznych i prozaicznych, literackich i politycznych zdarzeń, miejsc oraz postaci.

W królestwie

Andrzej Ficowski

Tangeru nie można pojąć bez jego ciężaru gatunkowego, nie można ominąć faktu, że jeszcze niedawno był żywą legendą. To unikatowa na skalę świata scheda po latach 50., kiedy miasto było w zasadzie niczyje, administrowane przez kolejnych międzynarodowych zarządców. Podobno wtedy w Tangerze możliwe było wszystko.

Sensualności Macieja Olekszego

Małgorzata Micuła

Olekszy skazuje nas na chwilowe oderwanie od problematyki proponowanej przez – wciąż obowiązującą w głównym nurcie – sztukę zaangażowaną. Przyjęcie postawy wrażliwego outsidera, myślącego kategoriami wyłącznie artystycznymi, stawia go w obszarze swoistego antynurtu, tuż obok artystów odczuwających zmęczenie zobiektywizowaną realnością.

Maroko: północ, południe

Piotr Czerniawski

Być może medyna przetrwa jako filmowy, bitnikowski Disneyland, najeżony luksusowymi pensjonatami – można się cieszyć wyłącznie z tego, że nie grozi jej wyburzenie. Odrealniona wizja Jarmuscha może się więc paradoksalnie spełnić.

Znośna ciężkość bytu. Komizm i paradepresja

Barbara Szczekała

„Depresja” oderwała się od klinicznej diagnozy i swobodnie dryfuje do centrum popkultury. Kiedyś – poważne zaburzenie afektywne, dziś – pojęcie-worek, mieszczące przewlekły smutek i chroniczny kryzys, marazm i życiowe otępienie. Współczesne kino bardzo szybko zareagowało na tę osobliwą popularność paradepresji.

Mariam Sitchinava. Zimą światło jest miękkie

Dorota Groyecka

Nagość na zdjęciach Sitchinavy wkomponowana jest w otoczenie, wydaje się czymś oczywistym, a zarazem delikatnym, ulotnym. Z jednej strony fotografka nadaje swoim bohaterkom eteryczny charakter, osadzając je w sennej, odrobinę odrealnionej konwencji retro, z drugiej podkreśla cechy, z których od czasów królowej Tamary słyną gruzińskie kobiety – siłę i dumę.

więcej artykułów

Czerwony dywan – Recenzje

Rozmowy

Opinie

Wydarzenia

Piotr Pasiewicz. Actus Purus

Od 17 lutego do 15 marca 2016 roku

Piotr Pasiewicz, „Kinetic Matter V”, 2014, 70x100 cm, technika własna na papierze (źródło: materiały prasowe organizatora)

Noemi Staniszewska. Droga/czas

Od 12 lutego do 26 lutego 2016 roku

Noemi Staniszewska. „Droga / czas” (źródło: materiały udostępnione przez organizatora)

Joanna Krzysztoń i Grzegorz Rogala. Przegląd instalacji

Od 13 lutego do 17 kwietnia 2016 roku

Joanna Krzysztoń i Grzegorz Rogala, „Światłomrok 3” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Mariusz Tarkawian. Dużo Rysunków

Od 12 lutego do 24 marca 2016 roku

Mariusz Tarkawian, „Dużo rysunków” (źródło: materiały organizatora)

Zbigniew Halikowski. Imaginarium

Od 5 do 28 lutego 2016 roku

Rys. Zbigniew Halikowski (źródło: materiały prasowe organizatora)
więcej wydarzeń

Polecamy


U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR