Artykuły

Powrót Wacława Szpakowskiego

Mirosław Ratajczak

Zawarte w książce eseje sześciu autorów […] analizują prace Wacława Szpakowskiego w różnych aspektach: od ich osadzenia w tradycji sztuki europejskiej poprzez relacje z ideami modernizmu w sztuce i umiejscowienie w nurcie abstrakcji geometrycznej po opis ich specyfiki jako partytur muzycznych i zbadanie matematycznych podstaw.

Cień Norwida

Mariusz Olbromski

Pisanie na tematy związane z Kresami przypomina dziś w dużej mierze pracę archeologa. Zasypane popiołem niepamięci trwają jednak miejsca, budowle, dzieła, arcydzieła oraz przedmioty codziennego użytku.

Struktury linearne

Małgorzata Micuła

Oderwane od sentymentalnego namysłu wiążącego dzieło sztuki z twórcą, realizacje Sol LeWitta miały być przykładem chłodnego, matematycznego podejścia do dzieła sztuki. Tworzył bryły w oparciu o fizyczne właściwości materiału i przestrzeni, a także licząc się z percepcyjnym potencjałem umysłu odbiorcy.

Psychodelia, folk, awangarda. Polska muzyka w 2015 roku

Wojciech Michalski

Rok 2015 okazał się kolejnym bardzo owocnym okresem dla polskiej muzyki. Pojawiły się dziesiątki płyt z przeróżnych gatunków, które w znakomitej większości na dobre wpiszą się w panteon dotychczasowych wydawnictw powstałych nad Wisłą.

Okopy i ogródki. Teatr w 2015 roku

Jolanta Kowalska

Na szczęście istnieje też teatr poza linią okopów i to tam, gdzie nie działał imperatyw walki, zwierania szeregów i stawiania diagnoz za wszelką cenę działy się – jak mi się zdaje – najciekawsze rzeczy.

Bez przełomu. 2015 rok w literaturze

Paweł Brzeżek

Kolejny rok pękł, a wraz z nim nadzieje, że być może będzie lepszy niż poprzedni, że być może w końcu na krajowym rynku literackim dokona się rewolucja i będziemy mogli czytać książki, które wyjdą poza ramy „przyjemnej lektury na wakacje”. Przykro to przyznać, ale dwie najważniejsze książki 2015 roku to przekłady.

To, co istotne? Podsumowanie 2015 roku w fotografii polskiej

Krzysztof Jurecki

Jaki to był rok? Dla jednych dobry, dla drugich zły. Środowisko czeka na nowy periodyk fotograficzny oraz na dofinansowanie innych poza Krakowem i Łodzią festiwali fotograficznych. Liczymy na nowe wystawy problemowe, zarówno historyczne, dotyczące postaci historycznych, jak i współcześnie działających twórców.

W rytmie pór roku. Polskie kino 2015

Marcin Adamczak

Przypadek sprawił, iż polskie kino w ubiegłym roku współbrzmiało z rytmem zmieniających się sezonów: po obiecującej wiośnie nastąpiło letnie przesilenie, depresyjna jesień, a ostatnie miesiące roku pozostawiły pytanie o trwałość datowanego nie od tak dawna zjawiska łagodnych zim w naszym klimacie.

Anarchistyczno-pozytywna wizja świata

Malarstwo Piotra Saula i Krzysztofa Skarbka

Małgorzata Micuła

Kalejdoskopowa fizjonomia płócien tworzonych przez Skarbka i Saula, w której zapisane są surrealistyczne historie o wyraźnie groteskowym zabarwieniu, może być traktowana jako artystyczna odpowiedź na wszechobecną brutalną estetykę nadmiaru. Przy czym artyści nie podejmują się prowadzić z tym zjawiskiem eleganckiej dysputy.

Przypadki i casusy. Rok 2015 w sztukach wizualnych

Natalia Cieślak

Rok 2015 w sztukach wizualnych obfitował raczej w ciekawe casusy niż wyraźne i dające się uchwycić zjawiska o szerszym charakterze. W zalewie artystycznej produkcji, z jaką mieliśmy do czynienia w czasie ostatnich dwunastu miesięcy, próżno szukać przełomowych postaw, łamiących schematy osobowości czy wielu zaskakujących „zwrotów akcji”.

Kochamy już tylko seriale

Barbara Szczekała

Dziś to właśnie produkcje telewizyjne są na ustach i w sercach widzów. Serial wyznacza nowy rytm uczestnictwa w kulturze i spycha kino na jej peryferia. Jest też znacznie bardziej przystępny od filmu spod znaku tradycyjnej kinofilii zabunkrowanej w festiwalowym snobizmie.

Gisèle Freund i przyjaciele

Dorota Groyecka

Gisèle Freund była przeciwniczką zdjęć pozowanych, nie retuszowała ich, eksperymentowała z kolorową fotografią, kiedy w prasie francuskiej ukazywały się wciąż wyłącznie czarno-białe zdjęcia. Według niej kolory były bliższe prawdzie, bliższe życiu. I tak dzięki Freund możemy dziś zobaczyć i niemal poczuć rubinowy, pluszowy szlafrok Joyca, podziwiać błękitną, wzorzystą kanapę, na której Woolf odpoczywała.

The Krasnals – logika awangardy i dyskurs sztuki współczesnej

Adrianna Babijczuk

Grupa The Krasnals wraz z całą swoją działalnością może być traktowana już nie tyle jako kolektyw artystów, ale jako instytucja, świadomie i konsekwentnie włączająca się w dyskurs na temat współczesnego znaczenia sztuki, jej roli w przestrzeni publicznej oraz związków z aktualnymi problemami społeczno-politycznymi.

Drzazga (lubelski apokryf)

Piotr Nesterowicz

Miasto zostało naznaczone. Coś się kryje w jego trzewiach. Tkwi głęboko niczym drzazga, a rana przez nią zadana wciąż ropieje. Wywołuje, przyciąga, wyolbrzymia i miesza ten niekończący się szereg boskich i ludzkich, mitycznych i szczegółowo udokumentowanych, walecznych i prozaicznych, literackich i politycznych zdarzeń, miejsc oraz postaci.

W królestwie

Andrzej Ficowski

Tangeru nie można pojąć bez jego ciężaru gatunkowego, nie można ominąć faktu, że jeszcze niedawno był żywą legendą. To unikatowa na skalę świata scheda po latach 50., kiedy miasto było w zasadzie niczyje, administrowane przez kolejnych międzynarodowych zarządców. Podobno wtedy w Tangerze możliwe było wszystko.

więcej artykułów

Czerwony dywan – Recenzje

Rozmowy

Opinie

Wydarzenia

Polecamy


U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR