Artykuły

Jerzy Wójcik: filozofia kamery

Ewa Szponar

Wszystko zaczyna się od naświetlonego fragment celuloidowej taśmy, a potem obraz wyłania się na ekranie po uruchomieniu projektora. Niczym w biblijnej opowieści o narodzinach świata. To porównanie, być może górnolotne, oddaje stosunek Wójcika do uprawianej przezeń sztuki.

Nowe kino powstańcze?

Barbara Szczekała

W latach 1992–2012 nie powstała ani jedna fabuła o Powstaniu Warszawskim. Tymczasem ostatnie półtora roku obrodziło aż sześcioma filmami. Łączy je nie tylko fakt, że z reguły uznane zostają za artystyczne rozczarowanie.

Joan Jonas: szukam struktury

Andrzej Pitrus

Zapowiedź, że to właśnie Joan Jonas będzie reprezentowała USA w weneckich ogrodach, zelektryzowała świat artystyczny. Choć nie wiemy jeszcze, jaki kształt będzie miała instalacja w amerykańskim pawilonie, już dziś wiadomo, że to właśnie ta wystawa stanie się jednym z najważniejszych wydarzeń weneckiego festiwalu sztuki.

Jan Berdyszak: druga strona ściany

Marta Smolińska

Jan Berdyszak nie zadawał pytania o drugą stronę ściany, nieustannie mierząc się z zagadnieniem istnienia przestrzeni i poszukując możliwości jej funkcjonowania w sztuce. Rozwiązywał problemy, które Go głęboko i intensywnie nurtowały, ignorując artystyczne mody i wybierając jedynie własną ścieżkę.

Czarna skrzynka i boczne odnogi czasu

Nowoczesne aspekty historii alternatywnych

Przemysław Kaliszuk

Powieści historyczne i science fiction tworzą – w szerszej perspektywie – rewers i awers tej samej monety. Pozwalają zrozumieć teraźniejszość i stanowią wyraz pragnienia, by choć w części wykroczyć poza tę jedyną sferę egzystencji dostępną ludziom w czasach nowoczesności.

Ten potwór Witkacy

Na marginesie pierwszego tomu „Listów”

Alina Kochańczyk

Powiedzmy sobie od razu: w korespondencji, podobnie jak w życiu, Witkacy kreuje swój wizerunek i wcale nie ukradkiem, lecz jawnie stwarza całą galerię autoportretów – od poważnych po groteskowe. Do nielicznych adresatów pisze serio, do większości z mniej lub bardziej żartobliwym dystansem, a niektórym – nie szczędzi wygłupów.

Strefy erogenne kina

Joanna Chludzińska

Owszem, można się całować dla samej przyjemności całowania (i na tej pieszczocie poprzestać), jednak konwencje kina klasycznego mówią nam, że pocałunek to zmysłowa synekdocha seksu, akt (przed)erotyczny oświetlany zazwyczaj w trzech punktach, wiodący do efektu zaciemnienia. A w tym mroku to my już wszyscy doskonale wiemy, co się będzie działo.

O sztuce Wrocławia lat 80.

Anna Maria Wasieczko

„Byli odważni, dowcipni i wyluzowani, skłonni do ryzyka, prowokacyjni, niepokorni” – tak Joanna Ciesielska scharakteryzowała polskich „dzikich”, czyli artystów z lat 80. ubiegłego stulecia. Według niej, tworzyli oni odrębny „świat pozbawiony wszelkich ograniczeń, świat wesołej anarchii, świat »na opak«, w którym toczył się ustawiczny karnawał sztuk wszelakich”. We Wrocławiu działała głównie Pomarańczowa Alternatywa oraz grupa Luxus.

Martha Rosler. Gender i jak się przed tym nie bronić?

Andrzej Pitrus

Problematyka feministyczno-genderowa zawsze była i nadal jest obecna w twórczości amerykańskiej artystki. Wydaje się jednak, że w istocie jej fascynacje są szersze. Martha Rosler interesuje się bowiem różnego rodzaju relacjami międzyludzkimi – zapośredniczonymi przez język, stereotypy, ideologię czy wreszcie media.

Literatka pod wysokim napięciem

Marian Buchowski

„Żyć w straszliwym i cudownym napięciu w każdej zawsze i wszędzie sekundzie”. Czytelnicy jakby nie zauważali słowa straszliwy, albo odczytali je tak, jak go język potoczny używa: straszliwy, czyli wielki, ogromny, zajebisty. Stachura był za dobrym pisarzem, za dużo wiedział, za starannie dobierał słowa, aby oferowanemu produktowi w postaci cudownego napięcia nie doczepić na odwrocie maleńkiej, niedostrzegalnej zwłaszcza młodymi oczyma, metki z ceną.

Rewolucja w sztuce polskiej lat 80.

Relacja naocznego świadka

Alexandra Hołownia

Przemiany polityczno-społeczne w latach 80. miały niewyobrażalny wpływ na polskich twórców. Bunt przeciw reżimowi komunistycznej władzy ogarnął nie tylko działaczy Solidarności, lecz również artystów. Gwałtowne zmiany spowodowane nieprzewidzialnymi, nagłymi decyzjami, ukształtowały nowy obraz kultury polskiej.

Smutek cen

Mirosław Ratajczak

Dzieła sztuki mają swoją wartość. To oczywiste stwierdzenie. Problemy pojawiają się, gdy chcemy sprecyzować, na czym ta wartość polega i jak ją mierzyć. Współczesność skłonna kojarzyć ją z ceną, bo ta prosta kategoria przemawia do większości ludzi, mimo że ta sama większość nadal wierzy, że wartością sztuki jest „piękno”, a jednym z jej atrybutów jest „bezinteresowność”.

Polokoktowcy

Joanna Pokorna-Pietras

W Europie, a może i na świecie (tego nie wiem), można było co pewien czas obserwować nasilenie przedziwnych zjawisk z pogranicza życia, sztuki i bajki. Zjawiska te nie miały nigdy charakteru ciągłego, lecz nasilały się raz po raz, w różnych miejscach.

Rwący nurt fantasmagorii Matthew Barneya

Wojciech Delikta

„Szaman”, „artysta XXI wieku”, „jeden z najbardziej nowatorskich twórców swojego pokolenia” – to zaledwie kilka spośród wielu peryfraz, jakimi krytycy i historycy sztuki od początku lat 90. ubiegłego stulecia próbują opisać Matthew Barneya. Poruszając się swobodnie między rozmaitymi gatunkami (filmem, rzeźbą, performancem, rysunkiem czy instalacją), kreuje on dzieła enigmatyczne, niepokojące, wieloznaczne.

Jerzy Lewczyński. Wspomnienie

Krzysztof Jurecki

Jerzy Lewczyński przyjaźnił się z wieloma osobami. Był prawdziwym autorytetem. Będzie go nam brakowało.

więcej artykułów
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR

Najważniejszy
Newsletter Polskiej KulturyDołącz do O.pl

zamknij x